Opinion Magazine
Number of visits: 10,367,466
  •  Home
  • Opinion
    • Opinion
    • Literature
    • Short Stories
    • Photo Stories
    • Cartoon
    • Interview
    • User Feedback
  • English Bazaar Patrika
    • Features
    • OPED
    • Sketches
  • Diaspora
    • Culture
    • Language
    • Literature
    • History
    • Features
    • Reviews
  • Gandhiana
  • Poetry
  • Profile
  • Samantar
    • Samantar Gujarat
    • History
  • Ami Ek Jajabar
    • Mukaam London
  • Sankaliyu
    • Digital Opinion
    • Digital Nireekshak
    • Digital Milap
    • Digital Vishwamanav
    • काव्यानंद
  • About us
    • Launch
    • Opinion Online Team
    • Contact Us

જેન ઝી નવપડાવ અને રામલીલા પર્વ : પ્રતિરોધની રાજનીતિ વિકલ્પ ભણી 

પ્રકાશ ન. શાહ|Opinion - Opinion|5 November 2026

નાગપુર અને વારાણસી, સંઘ મુખ્યાલય અને વડા પ્રધાનનો મતવિસ્તાર, બેઉ સ્થળે  વિધાન પરિષદમાં બિનભા.જ.પ. ફતેહ અને અમેરિકી કાઁગ્રેસમાં ટ્રમ્પવિરોધી ફતેહ : લાગે છે, હવા બદલાઈ રહી છે 

પ્રમુખ ટ્રમ્પના પ્રાસમાં સ્ટમ્પ બરાબર બેસતું આવે એવા વાસંતી વાયરા સરખાં અમેરિકી કૉંગ્રેસનાં પરિણામો વચ્ચે અને સુદૂર બ્રાઝિલ ને બલ્ગેરિયામાં પ્રાગતિક બળો અંગડાઇ લેતાં વરતાઈ રહ્યાં હોવાની જામતી હવા વચ્ચે આ લખી રહ્યો છું, ત્યારે જોઉં છું કે આપણે ત્યાં પણ સમો બંધાઈ રહ્યો છે. જૂન 2024નાં લોકસભાનાં ચૂંટણી પરિણામો પછી  હમણેનાં જંતર મંતર – રામલીલા પર્વને પગલે કેન્દ્રીય નેતૃત્વની ઘાંઘાઈનું ને લગભગ ડઘાઈ ગયાનું જે ચિત્ર ઊપસી રહ્યું છે એની નોંધમાં એટલેથી જ અટકવાપણું નથી તે નથી. મુદ્દે, ઉચ્ચસ્તરીય પરીક્ષા-ગરબડ હો કે ‘સર’નું મનમુરાદ પ્રકરણ હો, હર નિમિત્ત લોકશાહી વિકલ્પ માટેની રાજનીતિને પરત દર પરત ઉજાગર કરી રહેલ છે. સ્વરાજલડત અને જે.પી. આંદોલન પછી ફરી એક વાર રંગ જોવનાઈનો માહોલ બનતો આવે છે. પ્રોટેસ્ટ કહેતાં વિરોધની આ પ્રક્રિયામાં એક ઉત્સવી ઉન્મેષને સહસા પ્રગટ થતો નોંધ્યો છે તમે? જંતરમંતર કન્યકાઓ જ નહીં રામલીલા મેદાનની માનુનીઓ પણ – પછી એ પ્રિયંકા ગાંધી હોય કે સુપ્રિયા સૂલે અગર મહુઆ મોઈત્રા – પરિવર્તન અને પ્રતિકારના ઠુમકા કે થિરકન વગર રહી શકતી નથી. … બિલકુલ પ્રોટેસ્ટ પણ ને ફેસ્ટિવલ  પણ ! પ્રોટેસ્ટિવલ જ કહો ને.

હમણાં સ્વરાજ લડત, જે.પી. આંદોલન અને જંતર મંતર – રામલીલા પર્વની જિકર કરી એમાં કાળફેરે પલટાતી ભૂમિકાઓ અને પાત્રખેલ તપાસવાં સમજવાં જોગ છે. હિન્દુ મહાસભા અને મુસ્લિમ લીગ પ્રસંગે સરકારની સોડમાં રહેવું પસંદ કરતાં હતાં. લડત પરત્વે સલામત અંતરનું ને સલામતીનું રાજકારણ એમનું હતું. સો વરસના શોર વચ્ચે નિયમસિદ્ધકર અપવાદ બાદ કરતાં  એમને સારુ એ લડતને હિન્દુ વિ. મુસ્લિમ અગર મુસ્લિમ વિ. હિંદુની કળ ન  વળી તે ન જ વળી. 1942ની આરપારની લડાઈ વખતે કાઁગ્રેસ મેદાનમાં કે જેલમાં અને હિન્દુ મહાસભા  વાઇસરોયની કાઉન્સિલ પર અગર લીગ સાથે સહિયારી સરકારમાં એવો ઘાટ હતો. સંઘ બ્રિટિશ હિન્દમાં સલામત અંતર જાળવી રજવાડાં સાથે દોસ્તીદિલ્લગીમાં હતો. પણ જે.પી. આંદોલનમાં ચિત્ર બદલાઈ ગયું. સ્વરાજની વળી પાર્ટીને નાતે કાઁગ્રેસ શ્રેષ્ઠીઓ ઇન્દિરાજીને આત્યંતિક સત્તાવાદને તબક્કે વારી શક્યાં હોત. જયપ્રકાશ તો સંવાદના માણસ હતા. લડતના એ તબક્કે જનસંઘ મારફત સંઘ પરિવાર લોકશાહી પુન:સ્થાપનના જંગમાં જરૂર સહભાગી રહ્યો. પણ દેવરસે જે.પી. આંદોલનને અને અમારે કોઈ સંબંધ નથી એવી ભૂમિકા સાથે એક જુદા પવિત્રામાં જવું પસંદ કર્યું. પણ સત્તા સુધી પહોંચવાની જે રગ એના હાથમાં આવી હતી તે એને અણ્ણાના આંદોલનમાં ઠીક ફળી. બે વડા લાભાર્થી, કેજરીવાલ અને મોદી એક અચ્છું યુગ્મ રચે છે. મોદી સત્તા-પ્રતિષ્ઠાન સાથે છે, તો કેજરીવાલ ઠીક ઠીક સત્તા-સ્વાદ પછી હવે કાઁગ્રેસ સહિતના વિપક્ષથી સલામત અંતરે  જેન ઝી ઉઠાવને સુવાંગ કબજે  કરવાની ફિરાકમાં માલુમ પડે છે.

કેજરીવાલને કોણ કહે કે ચેત મછંદર ગોરખ આયા. જ્યાં સુધી કાઁગ્રસનો સવાલ છે, એ પ્રતિરોધના મિજાજમાં છે. ગૃહમાં ગેરહાજર રહેતા ગૃહ મંત્રી હાલના લોક આંદોલન સામે વળતું રેલીકારણ ખેલે છે ત્યારે કટોકટીકાળના કાઁગ્રસપ્રમુખ દેવકાંત બરુઆ પેઠે રંજ ને રમૂજ પ્રેરે છે. ક્યારેક જે જડ પ્રતિષ્ઠાન હતું તે આજે પ્રજાપરક પ્રતિકારની ભૂમિકામાં છે અને જે.પી. આંદોલનનો સહભાગી  ઘટક  નિતાન્ત સત્તાજડ અનુભવાય છે.

એક પાન ઇન્ડિયન બળ તરીકે નાનામોટા વિપક્ષોનું નેતૃત્વ કરી રહેલ કાઁગ્રેસે જેમ ગાંધીનહેરુએ ન અટકતાં સરદારનું નામ લેવાની સભાનતા કેળવી છે તેમ લોહિયા, જે.પી. અને કૃપાલાની આદિને મૂળ કાઁગ્રસ પરંપરાની રીતે ઓછાવત્તા પોતાના કરવા રહે છે. નવા બળો  સાથે સોનિયા ગાંધીની એડવાઈઝરી સમિતિ સાથે એનું કૈક સંધાન જરૂર શરૂ થયું છે. નાગરિક સમાજના સહયોગની જે દિશા ખુલી છે તે એણે બળવત્તર કરવી રહે છે.

ઉતાવળે આ એક ચિત્ર આપ્યું છે. વાતને નવપ્રસ્થાનની રીતે સમેટતાં જે કહેવું રહે છે તે એટલું જ કે જેમ જેન ઝી સમાદરને પાત્ર છે તેમ એને પણ એ ખ્યાલ રહેવો ઘટે છે કે રાજપલટાની લોકશાહી પ્રક્રિયામાં આપણે રાજકીય પક્ષોને ટાળી શકતા નથી. એટલે પરિવર્તન ભણી ઝૂકતાં સંધાનનો કીમિયો કેળવવો રહે છે.

04 નવેમ્બર 2026 
e.mail : prakash.nireekshak@gmail.com

Loading

વીસમી એશિયન ગેમ્સની વ્યવસ્થા અને વર્તનના ખેલની કથા

ચંદુ મહેરિયા|Opinion - Opinion|4 November 2026

રમતોના મહાકુંભ તરીકે ઓળખાતી એશિયન ગેમ્સ અને તેની વાંસોવાસ એશિયન પેરા ગેમ્સની પૂર્ણાહુતિ થઈ ગઈ છે. જાપાનના આઈચી નાગોયા (Aichi-Nagoya) ખાતે યોજાયેલી આ વીસમી એશિયન ગેમ્સ રમતો સિવાયના તેના આયોજન, વ્યવસ્થા અને વર્તનનાં કારણોથી કાયમ સ્મરણ અને ચર્ચામાં રહેશે. ૧૨.૩ કરોડની વસ્તીનું જાપાન એક સમૃદ્ધ અને વિકસિત રાષ્ટ્ર છે. અગાઉ ત્યાં બે વખત એશિયન ગેમ્સ રમાઈ હતી અને ઓલમ્પિકનું આયોજન પણ તે કરી ચૂક્યું છે. માળખાકીય સવલતો અને સંસાધનોમાં તે એશિયાના દેશોમાં મોખરાનું સ્થાન ધરાવતો દેશ છે. તેમ છતાં એશિયન ગેમ્સના તેના આયોજનમાં જોવા મળેલી ખામીઓથી તેમાં ભાગ લેનારા દેશોને ઘણી મુશ્કેલીઓ સહેવી પડી હતી. ‘એશિયન ગેમ્સના ઇતિહાસનું આ સૌથી ખરાબ આયોજન’ જેવી આકરી ટીકા પણ કેટલાકે કરી છે. 

૧૯૪૮માં લંડન ઓલમ્પિક વખતે એશિયાના દેશોએ પણ સાથે મળીને એશિયન ગેમ્સનું આયોજન કરવું જોઈએ તેવો વિચાર પ્રો. ગુરુદત્ત સોઢીએ વહેતો મૂક્યો હતો. જી.ડી. સોઢી સ્પોર્ટસ એડમિનિસ્ટ્રેટર અને ભારતીય ઓલમ્પિક સમિતિના પ્રતિનિધિ હતા. તેમના વિચારને વ્યાપક સમર્થન મળ્યું. તત્કાલીન વડા પ્રધાન જવાહરલાલ નહેરુના ટેકા પછી તો ૧૯૫૧માં પહેલી એશિયન ગેમ્સ નવઆઝાદ  ભારતમાં રમાઈ હતી.

દિલ્હીમાં રમાયેલી પહેલી એશિયન ગેમ્સમાં ૧૧ દેશોના ૪૮૯ રમતવીરોએ ભાગ લીધો હતો અને કુલ રમતો માત્ર ૬ જ હતી. ૨૦૨૬ની વીસમી એશિયન ગેમ્સમાં એશિયાના માન્યતાપ્રાપ્ત લગભગ બધા ૪૫ દેશો અને એશિયામાં રહેતા શરણાર્થીઓ સાથે ૪૬ ટીમોએ ભાગ લીધો હતો. દર ચાર વરસે યોજાતી એશિયન રમતોમાં ૨૦૨૬માં ૪૬૯ સ્વર્ણપદકો માટે ૪૩ રમતો હતી અને હજારો સ્પર્ધકો હતા. એશિયન રમતોનું સ્થાન દુનિયામાં ઓલમ્પિક પછીનું છે. જાપાન સહિતના કેટલાક દેશોમાં ત્રણ વખત તે રમાઈ છે. થાઈલેન્ડમાં સૌથી વધુ ચાર વખત તેનું આયોજન થયું હતુ. એશિયાના દેશોમાં રમતની ભાવના અને સાંસ્કૃતિક આદાન-પ્રદાન વિકસે, ખેલદિલી કેળવાય તથા એકતા વધે તેવો તેનો ઉદ્દેશ છે. ૨૦૨૬ની એશિયન ગેમ્સની થીમ ‘ ઈમેજિન વન એશિયા’  હતી તે તેના મૂળ ઉદ્દેશને સાર્થક કરે છે.

૧૯૫૧ની પહેલી એશિયાઈ રમતોમાં ભારતનું સ્થાન બીજું હતું જે ૨૦૨૬માં ચોથું છે. એશિયન રમતોમાં વરસોથી ચીન તેનું પ્રથમ સ્થાન જાળવીને બેઠું છે. જાપાન સહિતના દેશોએ ૨૦૨૬ની રમતોની પૂરતી પૂર્વ તૈયારીઓ કરી હતી. ભારતે રૂ. ૭૦૮ કરોડનો ખર્ચ કર્યો હતો. જાપાનમાં અગાઉ ટોક્યો (૧૯૫૮) અને હિરોશિમા(૧૯૯૪)માં એશિયન ગેમ્સનું આયોજન થયું હતું. આ વખતે દેશના ચોથા નંબરના મહાનગર આઈચી-નાગોયામાં તે યોજાઈ હતી. અન્ય દેશોમાંથી આવતા ખેલાડીઓ જાપાનના હવામાનથી ટેવાયેલા ન હોય એટલે ટોક્યો પાસે આબોહવાને અનુકૂળ બનવાના કેમ્પ (અક્લિમેટાઈજેશન કેમ્પ) બનાવ્યા હતા. એશિયન ગેમ્સમાં ક્રિકેટની રમતનો સમાવેશ ચોથી વખત થયો હતો. પણ જાપાની દર્શકો ક્રિકેટની રમતોની બારીકીઓથી પરિચિત નથી. એટલે ક્રિકેટના દર્શકો માટે સચિત્ર માર્ગદર્શિકા બહાર પાડવામાં આવી હતી. જાપાની સહિત ૩૦૦ ઉપરાંત વાનગીઓ ભોજનમાં પિરસવાનું પણ આયોજન હતું.

જાપાને ખર્ચમાં કરકસરની નીતિ અપનાવી અને જુદું એશિયન ગેમ્સ વિલેજ ન બનાવ્યું તેના કારણે ઘણીબધી મુશ્કેલીઓ પડી હતી. ભારતીય કુસ્તી અને દોડની રમતોના ખેલાડીઓને આવાસ ફાળવણીમાં લગભગ ૧૬ કલાકનો વિલંબ થયો હતો. તે દરમિયાન તેમને પાણી કે ખાવાનું પણ મળ્યું નહોતું. આવી ફરિયાદ ઘણા દેશોની હતી. જાપાને હોટલોની સાથે ક્રુઝ શિપ અને શિપિંગ કન્ટેનરમાં ખેલાડીઓના નિવાસની વ્યવસ્થા ગોઠવી હતી. જે ઘણી અગવડદાયી બની હતી. નાના રૂમમાં વધુ લોકોનો સમાવેશ અને નાના અને નબળા બેડ હોવા વાતે પણ ઘણો કકળાટ જોવા મળ્યો હતો. પરિવહનના સાધનો ઓછાં અને સમયસર મળ્યાં નહોતા. જે ભોજન મળતું હતું તે પૂરતી માત્રામાં નહોતું કે ચા અને ભોજન નાના વાસણો અને પેપર કપ કે ડીશમાં અપાતા હોવાનું પણ બન્યું છે. 

સૌથી મોટી ભૂલ તો એ થઈ કે બાંગ્લાદેશ અને દક્ષિણ કોરિયા વચ્ચેની હોકી મેચના આરંભે દક્ષિણને બદલે ઉત્તર કોરિયાનું રાષ્ટ્રગાન વગાડવામાં આવ્યું. બંને કોરિયા વચ્ચેની દુ:શ્મની એટલી કટ્ટર છે કે તેઓએ એકબીજાનાં રાષ્ટ્રીય પ્રતીકો અને રાષ્ટ્રીય ગીતોને પણ પ્રતિબંધિત કર્યા છે. ત્યારે આ માફ ન કરી શકાય તેવી ભૂલ હતી. વળી હદ તો ત્યારે થઈ કે જ્યારે ભૂલથી વગાડેલા દક્ષિણને બદલે ઉત્તર કોરિયાનું ગાન થયું તેને કારણે બે ને બદલે ત્રણ ગાનોમાં (બાંગ્લાદેશ, દક્ષિણ કોરિયા અને ઉત્તર કોરિયા) થોડી મિનિટો કે સેકન્ડો વધારે થઈ. એ દરમિયાન રેફરીએ મેચ શરૂ કરી દીધી. તેનાથી મુશ્કેલીઓ ઑર વધી હતી. 

આ વખતની એશિયન ગેમ્સ ભારતના સંદર્ભમાં રમતવીરો માટેની  વર્તન સંબંધી માર્ગદર્શિકાને લીધે પણ કાયમ યાદ રહેશે. સ્પોર્ટસ ઓથોરિટી ઓફ ઈન્ડિયા અને અન્ય રમત સંઘોએ ભારતીય ખેલાડીઓ માટે જાપાનમાં એશિયન ગેમ્સ દરમિયાન સાંસ્ક્રુતિક, ભોજન અને શિષ્ટાચાર સંબંધી ગાઈડલાઈન જારી કરી હતી. જાપાનમાં ડાઈનિંગ ટેબલ મેનર્સ અને ભોજનના વાસણોને લઈને કેટલાક કડક નિયમો કે પ્રણાલી છે. આ સાંસ્ક્રુતિક સામાજિક રીતભાતનું પાલન કરવા ખેલાડીઓને જણાવવામાં આવ્યું હતું.

 નૂડલ્સ કે સુશી જેવું ખાવા માટે લાકડા, વાંસ કે હાથીદાંતની બનેલી પાતળી સળીઓની જોડીનો ઉપયોગ થાય છે. આ ચોપસ્ટિક્સ જમવાની પ્લેટમાં સીધી કે ઉભી રાખવી તે જાપાનમાં અશુભ મનાય છે એટલે ભારતીયોને આ બાબતનું ધ્યાન રાખવા તાકીદ કરાઈ હતી. જાપાનમાં જાહેર કચરાપેટીઓ બહુ ઓછી હોય છે.તેથી ભારતીય રમતવીરો અને અન્ય કચરો ગમે ત્યાં ન ફેંકે અને પોતાની સાથેની કચરાની બેગમાં રાખે તે પણ કહ્યું હતું. ભારતમાં સહજ એવી કેટલીક બાબતો પણ ન કરવા જણાવ્યું હતું.  જેમાં મોટેથી સંગીત ન વગાડવું, ઈયર ફોન અચૂક વાપરવું, હરોળમાં શિસ્તબધ્ધ ઉંભા રહેવું કે બેસવું, અજાણ્યા લોકોને બિનજરૂરી સ્પર્શ ન કરવો મોટા કે દેખાય તેવા ટેટુ ઢાંકવા વગેરે સામેલ હતા.

જાપાનનું કહેવું છે કે તેની ધારણા કરતાં વધુ લોકો એશિયન ગેમ્સમાં આવ્યા હતા તેથી અવ્યવસ્થા ઉભી થઈ હતી. જાપાન જેવો સમૃદ્ધ અને હાઈટેક દેશ તેની વૈશ્વિક છાપથી આયોજનમાં કાચો પડે તે બીજા દેશો માટે સ્વીકારવું અઘરું હતું. એટલે વ્યવસ્થા માટે આટલો બધો ઊહાપોહ થયો છે. 

ભારતે તેના બેંગ્લોર કેન્દ્રમાં ભારતીય ખેલાડીઓને જાપાની વાનગીઓ પીરસીને જાપાની ભોજનથી વેળાસર અવગત કરાવ્યા હતા. તો જાહેર વર્તન અને પહેરવેશની બાબતમાં જાપાનમાં ખૂબ જ કડકાઈ હોઈ ગાઈડલાઈનનો અમલ કરવામાં બહાનાબાજી ચલાવી લેવાશે નહીં તેવી ચેતવણી આપી હતી. એશિયામાં ભાઈચારો અને એકતા વધે એવા આશયથી જ્યારે એશિયન ગેમ્સ રમાતી હોય ત્યારે તેને કોઈ એક દેશનું આયોજન ન ગણતાં સમગ્ર એશિયાનું આયોજન ગણવું જોઈએ. જાપાનની સાંસ્કૃતિક સંવેદનશીલતાની ભારત જેવા સાથીઓએ કદર કરીને તેના પાલન માટે કટિબધ્ધતા દર્શાવી હતી. વ્યવસ્થાની જેમ છાપે ચડે એવા વર્તનના બનાવો ખાસ નોંધાયા નથી. તેથી માનવું રહ્યું કે બધું સુખરૂપ રહ્યું હશે. હવે ૨૦૩૦માં કતરના દોહામાં એશિયન ગેમ્સ યોજાનાર છે અને તે પછીના ચાર વરસે કદાચ આપણાં અમદાવાદમાં. 

E.mail : maheriyachandu@gmail.com

Loading

લાખના ભજિયાં ને ખાખના કજિયા …

રવીન્દ્ર પારેખ|Opinion - Opinion|2 November 2026

આપણામાં તો જરા જેટલી પણ અક્કલ નથી. કોઈ પણ બહાને સામેવાળાને પાણીથી પાતળા કરવા એ જ હેતુ છાપાંઓ, ચેનલો, ફેસબુક, ઇન્સ્ટાનો હોય છે. આખું સોશિયલ મીડિયા જે રીતે રાજકારણીઓની ને તેમાં ય શાસક પક્ષની પાછળ પડી જાય છે, તો થાય કે આ લોકોને કોઈ કામધંધો છે કે નહીં? આ શું શાસકો જેમ તેમ કારભાર કરતા હોય ત્યારે, વિપક્ષો વાતે વાતે ડિંગલી કર્યા કરે? ખરેખર તો વિપક્ષોની ધુલાઈ જ કરી નાખવી જોઈએ, ત્યારે શું? આમ ડિંગલી જ કરવી હોય તો અંદરોઅંદર દાંતિયાં કરો ને ! આ શું છાશવારે શાસકોની મેથી માર્યા કરો છો? આમ શાસકો સામે વાતે વાતે બાથ ભીડવા લાગે તે ઠીક નથી. એમને ખ્યાલ જ નથી કે કેટલી મહેનતે શાસકો હોજરી ભરતા હોય, ત્યાં વિપક્ષો થોડે થોડે વખતે ભૂખમરાનું રડ્યા કરે એ તેમને જરા પણ શોભતું નથી. તમારો વારો આવે, ત્યારે તમેય ભજિયાં ખાજો ને ! કોણ ના પાડે છે?

આમ તો શાસક પક્ષમાં એક બે ભજિયાવાલા હતા પણ ખરા, પણ એમણે સેવા સિવાય કંઇ કર્યું નથી. તમને થશે કે આ કેમ ભજિયાં, ભજિયાંના મણકા ફેરવ્યા કરે છે, તો તેનો જવાબ એ કે સુરત મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશને ગયે અઠવાડિયે ચંદની પડવા નિમિત્તે દોઢેક કલાકની સામાન્ય સભામાં પાર્ટી કરી. આમ તો શાસનનો અર્થ ‘પાર્ટી’ જ રહી ગયો છે. તેમાં સુરત મ.ન.પા.ને હરખ ઊભરાયો કે મીઠાઈનો આખા જગતમાં ક્યાં ય ઉત્સવ નથી, તો આ વખતે સુરત કોર્પોરેશનમાં ઉઠમણું, સોરી, ઉજવણું કરીએ ને સામાન્ય સભામાં છાકો પાડી દઈએ. ઘારીભૂસાં ઝાપટીએ, પણ મેયર મેડમે મેનુ જરા બદલ્યું ને ભૂસાં ને બદલે ભજિયાં કર્યાં. સભામાં નગરસેવકો, અધિકારીઓ, પત્રકારો … મળીને લગભગ બસોથી વધુ લોકો માટે નાસ્તાની વ્યવસ્થા કરવામાં આવી. આમ તો આ સામાન્ય સભા હતી ને સવારે દસની આસપાસનો સમય હતો, એટલે ઘરે નાસ્તો, જમવાનો વખત કોઈ પાસે ન હોય એમ બને ને સભા કોર્પોરેશનમાં યોજાતી હોય ને તે પણ સામાન્ય સભા, તો ઘરનું પાણી પણ ન પીવાય. એ તો કોર્પોરેશનમાં જ પીવાનું. ટૂંકમાં, ખાઈએ ત્યાં જ ખોદીએ, સોરી, ખાઈએ ત્યાં જ (બીજું) ખોળીએ એ સભાનો સ્વભાવ હોય છે.

આમ તો ચંદની પડવો હતો ને દિવાળી નજીક હતી એટલે મેયર મેડમે ભારે નાસ્તો કરાવવાનું માથે લીધું. તેમણે ક્યાં સસ્તો પડે તે તપાસ કરીને કોઈ ભજિયાં હાઉસમાંથી ભજિયાં મંગાવ્યાં. તે એક બે કિલો નહીં, 131 કિલો. જુદા જુદા આકાર, પ્રકારના ભજિયાં જોઇને ઘણાં કોર્પોરેટરોને મોંમાં પાણી જ નહીં, લાળ પણ પ્રગટી. આમ તો સમાન્ય સભામાં પ્રજાના પ્રશ્નોની ચર્ચા કરવાની હોય, પણ એવી ચર્ચા તો પછી પણ થાય ને ! ભજિયાં ક્યાં રોજ રોજ મળે છે. ઝાપટો ને ઝાપટ્યાં. આમ તો કોર્પોરેશનમાંથી ખાવા, પીવા ને વાપરવાનું તો મળી જ રહે છે, પણ બસો-ત્રણસોની પિકનિક તો રેર જ ને ! કોર્પોરેશનમાં ખાવા ખવડાવવાની નવાઈ નથી, પણ આ ભજિયાંનું અદકેરું મહત્ત્વ હતું. કેટલાકે ઘારી પણ ખાધી, પણ ડરીને ! રખેને ડાયાબિટીસ વળગે તો? આમ તો ઘણાંને (દોઢડાયા)બિટીસ પણ હોય છે, પણ એનો ઈલાજ નથી. હા, ડાયાબિટીસનો ઈલાજ છે જ. ઘારી તો નામની જ ખવાઈ. તેનું બિલ આવ્યું, 20,000. હવે બસો-ત્રણસો માટે 20,000 વધારે ન કહેવાય, પણ ભજિયાંનું બિલ આવ્યું પૂરા એક લાખ. છે ને તમ્મર આવે એવું? આ પછી આખી સાધારણ સભા અસાધારણ સભામાં ભેરવાઈ, સોરી, ફેરવાઈ. 200 જણા લાખ રૂપિયાના ભજિયાં ખાઈ જાય એ તો બહુ કહેવાય.

જો કે મેયર મેડમને એમાં કંઇ અજુગતું લાગ્યું ન હતું. આમ તો ભજિયાં હતાં, છતાં સામાન્ય સભાની તબિયતની કાળજી રાખી ને ગમે તેવાં ભજિયાં ન ખવડાવતાં ઓઈલ ફ્રી ને (અવ)ગુણવત્તાવાળાં ભજિયાં ચોક્કસ દુકાનેથી મંગાવ્યાં. ભલે ભાવ 800 રૂપિયે કિલો હોય, પણ સભાસદોને કંઇ ગમે તેવું તો ના જ ખવડાવાયને ! ઘરના કૂતરાને ગમે તેવું ન ખવડાવતાં હોઈએ, તો સામાન્ય સભાને ગમે તેવું તો ના જ  ખવડાવાય ને ! ઓર્ડર આપી દીધો. સામાન્ય સભા કલાકેકમાં 131 કિલો ભજિયાં ખાઈ ગઈ. તેમાં ચટણી તો ફ્રી ને ઉપરથી કોર્પોરેશનને પહોંચવાના છે એટલે કિલોના 800ના ભાવ પર 50 રૂપિયા ડિસ્કાઉન્ટ ! કિલોના 750 જ લીધા. ભજિયાંવાળો પણ કેટલો ઉદાર ! 131 કિલો ભજિયાં પર સીધા 5૦  રૂપિયા ઘટાડી દીધાં. બિલ થયું લાખની આસપાસ. તેમાં ખાતર પર દિવેલની જેમ ઘારીના 20,000 તો જુદા. ટૂંકમાં, સામાન્ય સભા 1,18,250ની પડી. બસોથી વધુ સભાસદો લગભગ 600 રૂપિયાનો નાસ્તો કલાકેકમાં ખાઈ ગયા. કોર્પોરેશનની સામાન્ય સભા હોય તો નાસ્તો તો હોય જ, પણ જમવાનું ન થાય, એટલાનું ભજિયું ખવાય તે તો ચાલે જ કેમ? ઊહાપોહ થયો. વિપક્ષના કેટલાકે તો 600 ઝાપટ્યા પછી પાછો વિરોધ પણ કર્યો. એમ ત્યારે, ખાવાની વખતે ખાવાનું ને ગાવાની વખતે ગાવાનું. એમાં કોઈની શરમ નહીં !

પછી તો ચેનલો, પ્રિન્ટ મીડિયા, ફેસબુક, ઇન્સ્ટા પર ભજિયું ભજિયું થઈ રહ્યું. બસો જણને લાખના ભજિયાં તો હોય જ કેમ? ઠેર ઠેર એ જ ચર્ચા ને સિસકારા કે લાખના ભજિયાં હોય તો કજિયા પણ હોય જ ને ! જાણે કે એવાં ભજિયાંને સભાસદો લાયક જ ન હોય તેમ સામાન્ય સભા વગોવાઈ ગઈ. 300-500ના ભાવે ભજિયાં ગધેડે ગવાતાં હોય ને તે પણ ગુણવત્તાવાળાં, તો 800નાં કિલોનો તો ખીલો જ વાગે ને ! લાખના ભજિયાંએ કાળો કકળાટ કરી મૂક્યો. ભજિયાં, કજિયાનું રૂપ લઈને જ રહ્યાં. એક વાત રોકડી છે ને તે એ કે સામાન્ય સભામાં ઝેર સિવાય કૈંક તો ખવડાવવું પડે ને ! હવે આ તો પાછી સુરતની ટોપીઓ, તો એને છાણવાસીદું તો ના જ ખવડાવાય ને ! એવું કરે તો આ જ મીડિયાવાળા કકળાટ કરી મૂકે કે કોર્પોરેશન એટલું ગરીબ થઈ ગયું કે ચીંથરું ખવડાવ્યું? એટલે મેયર મેડમનો તો આમ પણ મરો ને તેમ પણ મરો. 800ના ભાવનું ખવડાવે તો પણ દુ:ખ ને ન ખવડાવે તો પણ દુ:ખ. આ ભજિયાંકાંડથી એટલું તો થયું કે મેયર મેડમ લગભગ સાઈલેન્ટ મોડ પર હતાં, તે એકાએક સ્પીકર પર આવી ગયાં. આદ્યશક્તિની જેમ અત્ર, તત્ર સર્વત્ર દેખાવા લાગ્યાં. ગુણવત્તા ગુણવત્તા એટલી વખત કહ્યું કે મીડિયાના કાનની ગુણવત્તા ઘટી ગઈ.

મીડિયાનું કહેવું છે કે શાસકોએ પ્રજાને પૈસે મિજબાની માણી. હવે આ વાત સાવ ગુણવત્તા વગરની છે. સીધી વાત એ છે કે કોર્પોરેશન જ પ્રજાને પૈસે થઈ હોય તો, શાસકો પ્રજાને પૈસે મોજ ન કરે તો શું કરે? ના, ના ! મોજ કરવી હોય તો બજારમાં ઠોબલાં ખખડાવે? ભજિયાં ખાધાં ને કરકસર ન કરી એવું પણ મીડિયા કહે છે. 800નાં ભજિયાં 750માં લઈને લગભગ 6,500 -6,600 બચાવ્યા, તે કરકસર નહીં? મીડિયાને કરકસર એટલે 50 નહીં, પણ 750નું ડિસ્કાઉન્ટ એવું હશે?

વેલ, આ ભજિયાં, ભજિયાં કિંગમાંથી મંગાવ્યાં હોવાનું કહવાય છે, તો હવે એની પંચાત ! ભજિયાં કિંગમાંથી જ કેમ મંગાવ્યાં? ક્વીનમાંથી કેમ નહીં? જ્યાંથી પણ મંગાવ્યાં હોત, 800નાં કિલોનો વાંધો પડ્યો જ હોત. આપણા લોકો પણ કંઇ ઓછાં નથી. મતલબ કે ઓછાં જ છે. આ રડારોળ તો મીડિયા કરે છે, લોકોનો તો અવાજ જ ક્યાં છે? લોકોમાં બૂતું બળ્યું હોત તો કોર્પોરેશનની શી મજાલ કે 800ના ભાવ તરફ નજર પણ નાખે. જનતા જોતી જ નથી, તો કોર્પોરેશન પણ જનતાની ફિકર શું કામ કરે?

કોર્પોરેશન આપણા ઘણાં કામ કરે છે. તે રસ્તે ભૂવા પાડે છે. ખૂબ મહેનત કરીને રેલ લાવે છે, પાણી કાપ મૂકે છે, પીળું પાણી પીવા માટે મોકલે છે, પુલથી ફૂલ બનાવે છે …. આટલી મહેનત બીજી કોઈ કોર્પોરેશન નથી કરતી, તો સુરત મ.ન.પા. ભજિયાં ખાય તો આપણા પેટમાં દુખાવો શું કામ થવો જોઈએ. એ તો કોર્પોરેશનથી જનતા ખવાતી નથી, બાકી, 800નાં ભાવના ભજિયાં શું કાંદા ખાવા ખાય?

000

e.mail : ravindra21111946@gmail.com
પ્રગટ : ‘આજકાલ’ નામક લેખકની કટાર, “ધબકાર”, 02 નવેમ્બર 2026

Loading

...3456...102030...

Search by

Opinion

  • अमरीका में भारत की जीत 
  • ઝૂંપડીની મહેલાતોઃ ‘સાંકડી શેરી’ની વિશાળ વાતો
  • નૂતન વર્ષે –
  • શ્રદ્ધાળુઓને હવે ધર્મ નહીં, સમાનતાનો સાક્ષાત્કાર !
  • પરિષદ : પરંપરા  અને પરિવર્તન

Diaspora

  • 55 Million Speakers, 84 Editors: The Challenge Facing Gujarati in the Age of AI  
  • ગુજરાતી સાહિત્ય અને અનુવાદ – દશા અને દિશા
  • આપણે કયા ગુજરાતની વાત કરી રહ્યા છીએ?
  • દશમી ભાષા-સાહિત્ય પરિષદ :
  • યુ.કે.માં ડ્રાઇવિંગની પરીક્ષા

Gandhiana

  • वे हर स्तर पर मनुष्य को आजाद देखना चाहते थे 
  • નિરાધાર, દીન, હીન, સર્વને સમાવતો ગાંધી-સમાજવાદ 
  • બધી શાળાઓએ અપનાવવા જેવું પુસ્તક
  • યાંત્રિક યુગમાં માનવ ક્યાં ખોવાયો?
  • ગાંધીજીને પૂજવા સહેલા, સમજવા મુશ્કેલ અને અનુસરવા અસંભવ – શા કારણે?

Poetry

  • હવે સૂઇ જા
  • ખાલી, કહેવાની વાત છે
  • ને ,પાળ તૂટી! !
  • હળવે હળવે હળવે
  • બગલ ખંજવાળો

Samantar Gujarat

  • ઇન્ટર્નશિપ બાબતે ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ જરા પણ ગંભીર નથી…
  • હર્ષ સંઘવી, કાયદાનો અમલ કરાવીને સંસ્કારી નેતા બનો : થરાદના નાગરિકો
  • ખાખરેચી સત્યાગ્રહ : 1-8
  • મુસ્લિમો કે આદિવાસીઓના અલગ ચોકા બંધ કરો : સૌને માટે એક જ UCC જરૂરી
  • ભદ્રકાળી માતા કી જય!

English Bazaar Patrika

  • State-Sponsored Communal Profiling : The Gujarat Government Must Be Held Accountable
  • My mother cries on the phone’: TV’s war spectacle leaves Indians in Israel calming frightened families
  • “Why is this happening to me now?” 
  • Letters by Manubhai Pancholi (‘Darshak’)
  • Vimala Thakar : My memories of her grace and glory

Profile

  • તપસ્વી સારસ્વત ધીરુભાઈ ઠાકર
  • સરસ્વતીના શ્વેતપદ્મની એક પાંખડી: રામભાઈ બક્ષી 
  • વંચિતોની વાચા : પત્રકાર ઇન્દુકુમાર જાની
  • અમારાં કાલિન્દીતાઈ
  • સ્વતંત્ર ભારતના સેનાની કોકિલાબહેન વ્યાસ

Archives

“Imitation is the sincerest form of flattery that mediocrity can pay to greatness.” – Oscar Wilde

Opinion Team would be indeed flattered and happy to know that you intend to use our content including images, audio and video assets.

Please feel free to use them, but kindly give credit to the Opinion Site or the original author as mentioned on the site.

  • Disclaimer
  • Contact Us
Copyright © Opinion Magazine. All Rights Reserved