આજકાલ
ક્યારેક એવું લાગે છે કે
હું માણસ છું, છું જ.
ક્યારેક એવું લાગે છે કે
મારે પાંખો છે.
ચીં ચીં કરતાં ચકલાં જેવી
બે જ નહીં, ઘણી બધી.
ગગન ગજવે એવી ઘણી બધી પાંખો.
ક્યારેક એવું લાગે છે કે
મારી પાંખો કોઈક કાતરી રહ્યું છે,
મારી આંખોમાં એકાએક મરચું છાંટી ને
કે
બે-ચાર ધોલધાપટ કરીને
કોઈ મારી પાંખો હળવે રહીને
કાતરી રહ્યું છે.
ક્યારેક એવું લાગે છે કે
હું જ મારી આંખો પર પટ્ટા બાંધીને,
હું જ મારી પાંખો ધીમે ધીમે કાપી રહ્યો છું.
કપાતી પાંખોની કતરણ હવામાં ઊડી રહી છે,
અને હું ચૂપચાપ જોયાં કરું છું.
ક્યારેક એવું થાય છે કે
બૂમો પાડું, ચીસો પાડું, બેફામ ગાળોનો વરસાદ વરસાવું.
ક્યારેક એવું થાય છે કે
મારી જીભને પાંખો ફૂટે,
ફડ ફડ કરતી ખૂલે …
આજકાલ ક્યારેક એવું થાય છે કે ….
(26 જૂન 2020)
બલરાજ સહાનીનો એક્ટર પુત્ર પરીક્ષિત સહાની પિતાના જીવનચરિત્રમાં લખે છે, “રિક્ષા ખેંચનાર શ્રમિકની ભૂમિકા માટે પિતાએ ખૂબ અભ્યાસ કર્યો હતો. એ જોગેશ્વરીમાં દૂધવાળા ભૈયાની વસ્તીમાં ગયા હતા, જ્યાં તેમનું કામ તો જોવા મળે જ, સાથે તેમનો જુસ્સો પણ સમજવા મળે. એ ખેતરમાં જઈને ખેડૂતો સાથે રહ્યા હતા, ઘરે જઈને સાથે જમ્યા હતા. કોલકત્તામાં ફિલ્મનું શુટિંગ થતું હતું, ત્યારે પિતા એક સ્થાનિક રિક્ષા-ચાલકને મળ્યા હતા, જેની વાર્તા પણ શંભુ જેવી જ હતી. બાકી હોય તેમ, રિક્ષા કેવી રીતે ખેંચાય, તે શીખવા માટે તે શહેરના આસ્ફાલ્ટના રોડ પર ખુલ્લા પગે દોડ્યા હતા. એમાં પગમાં ફોલ્લા પડી ગયા હતા.”