કોઈ ગયું
થવાનું હતું એ, થયું.
બળ્યું
રખ્યા જેવુંય પછી કંઈ ન રહ્યું.
ખખડ્યું પતરું
અને ખખડી પડ્યું મન અમથું-અમથું.
e.mail : umeshsol@gmail.com
મોટું ટોળું હતું એકલતાનું!
એ અચાનક એકાંતની ગુફામાં ખેંચી ગયું.
ચારે બાજુ ઘોર અંધારું. આંખો મીંચી દીધી.
બંધ આંખે આ શું જોવા મળ્યું?!
ગુફામાં તો હિંસક પશુઓ જ હોય.
એવા જ આકારો દેખાયા,
પણ એ ત્રાટકતા નહોતા!
પાળેલાં હોય તેમ જાણે ટગર ટગર જોયા કરે.
પાસે આવવાનોયે પ્રયાસ કરે,
ને એને પાસે આવવા દેવા કે નહિ?
એવી દ્વિધાની વચ્ચે, લાંબા સમય સુધી
ક્યાંક દૂર, ખૂબ ઊંડે ખોવાઈ જવાયું.
ભીતરની આ ગુફા તો ‘મેઝ’ જેવી.
ભૂલભૂલામણીના જટિલ જાળાં જેવી!
મૂંઝવણ અને ગૂંચવણ.
મથામણ અને અકળામણ.
એકાએક ધીરી ગતિએ પ્રકાશપુંજ આવતો દેખાયો.
મેલાં પડળો ચોક્ખાં થવાં માંડ્યાં.
દ્વિધાઓ અને દ્વંદ્વો સરવાં લાગ્યાં.
આવરણ સામે દર્પણ દેખાયાં.
ને પેલા પાળેલા લાગતા આકારો
હારી, થાકી, નિસ્તેજ બની,
જાણે ઢળી પડ્યા!
વિલીન થવા માંડ્યા!
અરે, ખુદ સ્વયંની જાત પણ જાણે નિર્વિકાર.
ને પછી બસ, રસ્તો મળી ગયો,
બહાર નીકળવાનો.
આંખો એમ જ ઉઘડી ગઈ હતી.
Houston
e.mail : ddhruva1948@yahoo.com
એક લહર એકતારો, બે કાંઠા કરતાલ,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરા દેતી તાલ.
પાંદડે શોધું લીલીછમ દરિયાની રાણી,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરાં દેતી તાલ.
તરસ કેરા તીરથી, ઘાયલ ભીના સમુદ્ર,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરાં દેતી તાલ.
પ્યાસી નજરુંની આંખે બાંધી રાત,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરાં દેતી તાલ.
રંગદર્શી માહોલ, કંદિલથી લઈ ઉજાસ,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરાં દેતી તાલ.
શંખ ઘંટ, ક્યાંક પખવાજ પણ બાજે,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરાં દેતી તાલ.
વાંસળીના સૂર સમા મીરાંના શ્વાસ,
જલબિંદુ મંજીરાં ને મીરાં દેતી તાલ.
ઘાટકોપર, મુંબઈ
e.mail : bijaljagadsagar@gmail.com