ગઝલ

ઠેર રસ્તામાં સફર થઈ ગઈ,
મોજડી આ ઠેસભર રહી ગઈ.

શખ્સ શબપેટી થઈ ગયો ને,
વાંઝણી એની કબર રહી ગઈ.

આ ક્ષણોના ડંખ ડામવામાં,
ઝેરની કાતિલ અસર રહી ગઈ.

લ્યો ફળ્યું તકદીર ટાઢનું એમ,
કામળી ઓઢ્યા વગર રહી ગઈ.

ને જનારા તો જતા રહ્યાં પણ,
મર્મભેદી રહગુજર રહી ગઈ.