Opinion Magazine
Number of visits: 9665357
  •  Home
  • Opinion
    • Opinion
    • Literature
    • Short Stories
    • Photo Stories
    • Cartoon
    • Interview
    • User Feedback
  • English Bazaar Patrika
    • Features
    • OPED
    • Sketches
  • Diaspora
    • Culture
    • Language
    • Literature
    • History
    • Features
    • Reviews
  • Gandhiana
  • Poetry
  • Profile
  • Samantar
    • Samantar Gujarat
    • History
  • Ami Ek Jajabar
    • Mukaam London
  • Sankaliyu
    • Digital Opinion
    • Digital Nireekshak
    • Digital Milap
    • Digital Vishwamanav
    • એક દીવાદાંડી
    • काव्यानंद
  • About us
    • Launch
    • Opinion Online Team
    • Contact Us

એક ખૂબસૂરત અમેરિકન સપનાં જેવી ટેલર સ્વિફ્ટ

રાજ ગોસ્વામી|Opinion - Opinion|8 July 2024

રાજ ગોસ્વામી

જે લોકોને સમાચારપત્રોના ન્યૂઝરૂમમાં કેવી રીતે કામ થાય છે તેની ખબર હશે, તેમના માટે બીટ શબ્દ અજાણ્યો નહીં હોય. બીટ એટલે કોઈ એક વિષય પર નિયમિત કામ કરવું તે. તેને બીટ રિપોર્ટીંગ કહે છે. જેમ કે, ન્યૂઝરૂમમાં ક્રાઈમ બીટ હોય, પોલિટીકલ બીટ હોય, કોર્પોરેશન બીટ હોય. સમાચારપત્રની, શહેરની અને વાચકોની તાસીર પ્રમાણે બીટ નક્કી થાય છે. મુંબઈ જેવા શહેરોમાં બોલિવૂડ અને એવિયેશન બીટ હોય છે અને દિલ્હી જેવાં શહેરોમાં પાર્લામેન્ટ અને ઇન્ટેલિજન્સ બીટ હોય છે. લંડન જેવાં શહેરોમાં ઇન્ટરનેશનલ અફેર અને વોર બીટ પણ હોય છે.

આ તો વાચકોનો જેમાં વ્યાપક રસ હોય તેવા વિષય પ્રમાણે બીટની વાત થઇ, પણ કોઈ સમાચારપત્રમાં વ્યક્તિ વિશેષ બીટ હોય તો કેવું લાગે? જેમ કે અમિતાભ બચ્ચન બીટ અથવા વિરાટ કોહલી બીટ! આવું પણ શક્ય છે.

અમેરિકામાં, 45 વર્ષ જૂનું ‘યુએસ ટૂડે’ નામનું એક દૈનિક પત્ર છે. લગભગ 26 લાખ વાચકો ધરાવતું આ અમેરિકાનું ચોથા નંબરનું સૌથી મોટું પત્ર છે. ગયા વર્ષે, આ પત્રએ તેની વેબસાઈટ પર ‘નોકરી ખાલી છે’ની જાહેરાત કરી હતી. તેમાં લખ્યું હતું, “અમે એક એવા ઉત્સાહી લેખક, ફોટોગ્રાફર અને સોશિયલ મીડિયાના અનુભવીની તલાશમાં છીએ, જે ટેલર સ્વિફ્ટને લગતી દરેક બાબતમાં લોકોની જે ભૂખ છે, તેને અમારાં બહુ બધાં પ્લેટફોર્મ પર નિયમિત સામગ્રી પૂરી પાડીને સંતોષી શકે.”

‘યુએસ ટુડે’ને ટેલર સ્વિફ્ટ બીટ માટે રિપોર્ટરની જરૂર હતી!

એમાં પગારની પણ ઓફર હતી : એક કલાકના 50 ડોલર!

ઘણા બધા લોકોએ તેના માટે અરજી કરી હતી, અને અંતે બ્રાયન વેસ્ટ નામના એક 40 વર્ષીય પત્રકારને આ નોકરી પર રાખવામાં આવ્યો હતો. અમેરિકામાં (અને કદાચ દુનિયામાં), એક સેલિબ્રિટી કલાકારના માટે એક મોટા સમાચારપત્રએ બીટ શરૂ કરી હોય તેવો આ પહેલો કિસ્સો હતો.

આ સાબિત કરે છે કે અમેરિકન સમાજમાં ટેલર સ્વિફ્ટનો પ્રભાવ કેટલો છે! એટલું જ નહીં, 2022માં ન્યૂ યોર્ક યુનિવર્સિટીની ક્લાઇવ ડેવિસ ઇન્સ્ટિટયૂટમાં સ્વિફ્ટના સંગીત પર એક કોર્સ શરૂ કરવામાં આવ્યો હતો. આ ઇન્સ્ટિટયૂટે સ્વિફ્ટને ફાઇન આર્ટ્સમાં માનદ્દ ડોક્ટરેટની પદવી પણ આપી હતી.

વિશ્વભરની અન્ય યુનિવર્સિટીઓએ પણ સ્વિફ્ટને સમર્પિત અભ્યાસક્રમો શરૂ કર્યા છે, જેમ કે, ધ સાયકોલોજી ઓફ ટેલર સ્વિફ્ટ, ધ ટેલર સ્વિફ્ટ સોંગબુક અને લિટરેચરઃ ટેલર વર્ઝન.

સંગીતકારો અને સેલિબ્રિટીઓ દુનિયાભરના સમાજોમાં આકર્ષણનો વિષય રહ્યા છે, પણ કોઈ એક શખ્સિયતને આવું મહત્ત્વ આપવામાં આવે તેવું બન્યું નથી. અમેરિકન લોકો સ્વિફ્ટની પ્રભાવશાળી કારકિર્દીનો અભ્યાસ તેના પ્રત્યેની ચાહના, તેનું માર્કેટિંગ, તેનો બિઝનેસ અને તેના ગીતલેખન સહિત અનેક દૃષ્ટિકોણથી કરે છે.

કોણ છે આ ટેલર સ્વિફ્ટ? તે એક આંતરરાષ્ટ્રીય સેલિબ્રિટી છે. અમેરિકાના એક નાના શહેરમાં જન્મેલી ટેલર સ્વિફ્ટ તેના પ્રથમ આલ્બમના લોન્ચિંગથી જ સંગીતની દુનિયામાં સનસનાટી બની ગઈ છે. તેનાં ગીતો રિલીઝ થતાં જ હિટ થઈ જાય છે. તેની 12 વર્ષની કારકિર્દીમાં તેણે અત્યાર સુધીમાં 340 એવોર્ડ જીત્યા છે. તેમાં ગ્રેમી, બિલબોર્ડ મ્યુઝિક એવોર્ડ અને અમેરિકન મ્યુઝિક એવોર્ડનો સમાવેશ થાય છે. બહુ ઓછા લોકો જાણે છે કે તે જેટલું સારું ગાય છે, તેટલું સારું લખે છે. ઇન ફેક્ટ, તેનો આગ્રહ હોય છે કે તે તેનાં લખેલાં ગીતો જ ગાશે.

ભારતમાં પણ તેના ઘણા ચાહકો છે. ગયા માર્ચ મહિનામાં, ‘ધ હિંદુ’ નામના અંગ્રેજી સમાચાર પત્રમાં એક સમાચાર હતા કે સ્વિફ્ટના સિંગાપોર કોન્સર્ટમાં ભાગ લેવા માટે ચેન્નાઈની એક લો સ્કૂલની એક વિધાર્થિની સંજના શંકરે 65 હજાર રૂપિયા ખર્ચી નાખ્યા હતા. ત્યાં કોન્સર્ટમાં 25 ભારતીય ચાહકો હતા.

ખાલી સંગીતની દૃષ્ટિએ, સ્વિફ્ટે ઘણા રેકોર્ડ તોડ્યા છે. સ્પોટિફાઈ નામના ઓડિયો પ્લેટફોર્મ પર, દર મહિને 10 કરોડ શ્રોતાઓ ધરાવતી તે પહેલી મહિલા ગાયક બની હતી. તે ફીયરલેસ (2009), 1989 (2015) અને ફોકલોર (2020) માટે ત્રણ વખત આલ્બમ ઓફ ધ ઈયર ગ્રેમી જીતવા વાળી પહેલી અને એકમાત્ર મહિલા કલાકાર છે. દુનિયાભરમાં થઈને તેનાં ગીતોની 20 કરોડ રેકોર્ડ્સ વેચાઈ છે.

ભૂતપૂર્વ રાષ્ટ્રપતિ અને હવે ચૂંટણીમાં ફરીથી ઉમેદવાર ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પે તેમના એક તાજા પુસ્તકમાં કહ્યું છે કે, “ટેલર સ્વિફ્ટ આજના સમયની સૌથી મોટી સેલિબ્રિટી છે. તે બેહદ ખૂબસૂરત છે. તે લિબરલ છે અને તેને કદાચ ટ્રમ્પ પસંદ નથી.”

લગભગ 100 કરોડ ડોલરની નેટ વર્થ ધરાવતી 34 વર્ષની સ્વિફ્ટ સંગીતના બિઝનેસ, લોકપ્રિય સંસ્કૃતિ અને અર્થવ્યવસ્થા પર સૌથી મોટો પ્રભાવ ઊભો કરનારી કલાકાર ગણાય છે. તે 11 વર્ષની હતી ત્યારથી ગીતો લખતી હતી અને ગાતી હતી. અમેરિકાની સંગીતની દુનિયા બહુ જાલિમ છે. તે ભલ ભલા પ્રતિભાવંત લોકોને તોડી નાખે છે. ટેલર તેની અપ્રતિમ સંગીત પ્રતિભા અને કુશાગ્ર બિઝનેસ વૃત્તિના આધારે તમામ અડચણો પાર કરીને ટોચ પર પહોંચી છે.

ગયા વર્ષે, 2023માં, તેને ‘ટાઇમ મેગેઝી’નના કવર પેઈજ પર ‘પર્સન ઓફ ધ ઈયર’ ઘોષિત કરવામાં આવી, ત્યારે ભારતના સમાચાર પત્રોમાં એક સમાચાર છપાયા હતા. ન્યૂજર્સીની એક હોસ્પિટલમાં, બ્રેન સર્જરી દરમિયાન, ડોકટરે દર્દીને ભાનમાં રહેવા માટે પ્રયાસ કરતા રહેવાનું કહ્યું હતું, અને ચાલુ સર્જરીએ એ દર્દીએ ટેલરનાં ગીત ગણગણવાનું શરૂ કરી દીધું હતું.

કોરોનાની મહામારી દરમિયાન અમેરિકન જ્યારે બંધ પડ્યું હતું અને તેના પ્રવાસન ઉદ્યોગને પારાવાર ઘણું નુકસાન થયું હતું, ત્યારે જ્યાં પણ ટેલર સ્વિફ્ટના શો યોજાયા, ત્યાં પ્રવાસન ઉદ્યોગને વેગ મળ્યો હતો. આનું મુખ્ય કારણ ટેલર સ્વિફ્ટના કાર્યક્રમોમાં દૂર દૂરથી લોકો આવતા હતા. ટેલર જેવી પોપ સ્ટાર અમેરિકા જેવા મોટા દેશના અર્થતંત્ર પર પણ અસર કરી શકે છે. 

ટેલર સ્વિફ્ટના ચાહકો તેને આજના સમયની દેવી ડાયેના માને છે. પૌરાણિક રોમન કથાઓમાં ડાયેના નામની જંગલની દેવીની કલ્પના છે, જે સમાજનાં બંધનો ફગાવી દઈને હાથમાં ધનુષ-બાણ લઈને જંગલમાં ઘુમતી રહે છે અને શિકાર કરતી રહે છે.

ડાયનાની જેમ, ટેલર સ્વિફ્ટ પણ સ્વતંત્રતાનો પર્યાય બની ગઈ છે. ટેલરે હંમેશાં પુરુષ પ્રધાન સમાજમાં પોતાની કારકિર્દી માટે પોતાની રીતે જ માર્ગ બનાવ્યો છે. તે કહે છે કે તે તેની વાત કહેતાં ડરતી નથી.

આપણે ત્યાં એક શબ્દ છે; મંત્રમુગ્ધ. એટલે આભા થઇ જવું, દિગ્મૂઢ થઇ જવું, મોહિત થઇ જવું, વશ થઇ જવું. જરા કલ્પના કરો, તમે ઘણા પૈસા ખર્ચીને વરસતા વરસાદમાં તમારા ગમતા કલાકારનો જીવંત કાર્યક્રમ જુવો છો. ત્રણ-ચાર કલાક પછી તમે ઘરે જાવ, પછી તમને કશું યાદ ના આવે તો કેવું લાગે? ટેલર સ્વિફ્ટના ચાહકો સાથે આવું થાય છે. તેમનો દાવો છે કે તેનો કોન્સર્ટ જોયા પછી તેમને ‘પોસ્ટ-કોન્સર્ટ સ્મૃતિભ્રંશ’નો અનુભવ થાય છે. મતલબ કે ટેલર તેમની પર એવી ભૂરકી છાંટે છે કે તેમને કોન્સર્ટમાં શું થયું હતું તે યાદ રહેતું નથી. કદાચ એટલા માટે જ, ટેલર સ્વિફ્ટ એક ખૂબસૂરત સપનાં જેવી છે!

(પ્રગટ : “ગુજરાત મિત્ર” / “મુંબઈ સમાચાર” / “ગુજરાત મેઈલ”; 07 જુલાઈ 2024)
સૌજન્ય : રાજભાઈ ગોસ્વામીની ફેઇસબૂક દીવાલેથી સાદર

Loading

સાધારણ માણસને હક જ નથી ડૉક્ટર થવાનો કે દર્દી થવાનો –

રવીન્દ્ર પારેખ|Opinion - Opinion|8 July 2024

રવીન્દ્ર પારેખ

શિક્ષણ ધંધો થયું છે, ત્યારથી સાધારણ માણસને, તેનાં સંતાનોને ભણાવવાનું અઘરું થયું છે. તેમાં પણ ઉચ્ચ શિક્ષણ મેળવવું હોય તો તે આભારવશ કે લાચાર થયા વગર લગભગ અશક્ય છે. આમે ય સ્વમાનભેર જીવવાનું ઉત્તરોત્તર મુશ્કેલ થતું આવે છે, ત્યારે કોઇની કંઠી પહેર્યાં વગર કે કોઈનો વિરોધ કર્યા વગર જીવવાની જાણે જગ્યા જ બચી નથી ! યાચના વગર યાતના જ બચે છે. પળેપળ સંઘર્ષ, શાંતિ હણતો રહ્યો છે. માંગ્યા વગર, વિરોધ વગર, કોર્ટકચેરી કર્યા વગર હક મળે જ નહીં એવી સ્થિતિ છે. એવું સાધારણ કે એકલો માણસ ન કરી શકે, એટલે તેણે ક્યાં તો બધું જતું કરવું પડે અથવા તો જીવન ટૂંકાવવું પડે. એક પ્રકારનો અજંપો જ બધે જણાય છે ને તેમાં ઉત્તરોત્તર વધારો જ થતો આવે છે. બીજી તરફ માંડ સરખું ચાલતું હોય ત્યાં ડિંગલી કર્યા વગર સત્તાધીશોને ચાલતું નથી. ઉપદ્રવ અને અશાંતિ રાજકીય લક્ષણો છે ને તેમાં ગુજરાત મોખરે છે. શિક્ષણ વગર શિક્ષણમાં અખતરાઓ કરવામાં ગુજરાતને કોઈ પહોંચે એમ નથી. તેમાં પણ સરકારનો હેતુ તો શિક્ષણ દ્વારા કમાણી કરવાનો જ વિશેષ છે. લૂંટનું ગુજરાતી હવે ફી થાય છે ને ફી વધારો ચેપી રોગની જેમ ફેલાય છે.

તાજેતરમાં જ મેડિકલની ફી એવી તોતિંગ વધી છે કે એટલી ઝડપથી તો મોંઘવારી પણ નથી વધતી. NEETની પરીક્ષાનું ગાડું તો ઘોંચમાં પડેલું જ છે ને બીજી તરફ જે પરિણામ આવ્યું છે તે પણ રેકોર્ડ બ્રેક છે. એને લીધે મેરિટનો કટ ઓફ પણ ઊંચો ગયો છે. આટલું ઓછું હોય તેમ ગુજરાત મેડિકલ એજ્યુકેશન એન્ડ રિસર્ચ સોસાયટી(GMERS)એ રાક્ષસી રીતે ફી વધારી છે. આ વધારો કરવામાં માણસાઈ અને વિવેક બાજુ પર મુકાયાં છે. એક કાળે કુલ ફી જેટલી ન હતી, એટલો તો હવે ફી વધારો માથે મરાય છે. આમ પણ સરકારી મેડિકલ કોટાની વાર્ષિક ફી 3.30 લાખ જ વધારે છે, તેની સામે ફી વધારો 2.20 લાખનો કરીને વાર્ષિક ફી 5.50 લાખ કરી દેવાઈ છે. આ વધારો 66 ટકાથી પણ વધુ છે. આમાં પાછા કોટા પણ હોય છે. જેમ કે મેનેજમેન્ટ કોટા. તેની વાર્ષિક ફી 9 લાખ હતી, તેમાં પૂરી બેશરમીથી એક બે નહીં, પૂરા 8 લાખ વધારીને ફી 17 લાખ કરી દેવાઈ છે. સીધો 88 ટકાનો વધારો. NRI સીટની ફી 22,000 ડોલર હતી, તેની ફી 3,000 ડોલર વધારીને 25,000 ડોલર કરી દેવાઈ છે. આ વધારો લગભગ 14 ટકાનો છે. NRI પર બોજ ઓછો છે, જ્યારે દેશી વિદ્યાર્થીઓ પર ફીનો 80 ટકા જેવો બોજ અસહ્ય છે. આ વધારો અમાનવીય છે, નિષ્ઠુર ને નિર્દયી છે. આ અગાઉ પણ ફી વધારો થયેલો, પણ વિદ્યાર્થીઓના વિરોધને કારણે ફી વધારો પાછો ખેંચાયેલો.

આ વખતે પણ વાલીઓ ને વિદ્યાર્થીઓ આ અવિચારી ને હિંસક ફી વધારાનો સખત વિરોધ કરી રહ્યા છે. સુરત, અમદાવાદ અને અન્ય શહેરો, જિલ્લાઓમાં વિદ્યાર્થીઓએ અને વાલીઓએ કલેકટરને આવેદનપત્ર આપીને ફી વધારો પાછો ખેંચવાની અપીલ કરી છે ને બે દિવસમાં એ વધારો પાછો નહીં ખેંચાય તો મામલો કોર્ટમાં પહોંચાડવાની ચીમકી પણ ઉચ્ચારી છે. કરોડ રૂપિયા જો ફીમાં જ જવાના હોય ને બીજા તેને લગતા ખર્ચ બાકી જ રહેતા હોય તો તબીબી શિક્ષણ અબજોપતિઓને જ પરવડે એમ છે એ સ્પષ્ટ છે. આ સ્થિતિ હોય તો એટલું પણ સ્પષ્ટ છે કે ભણતર હવે ગરીબો માટે રહ્યું નથી.

આમે ય આપણે ત્યાંની તબીબી શિક્ષણની ફી એટલી વધારે છે કે ઘણા વિદ્યાર્થીઓ વિદેશ જઈને એ શિક્ષણ લેવાનું સ્વીકારે છે. એથી એટલું તો સૂચવાય છે કે શિક્ષણ એટલું ઊંચું છે કે કેમ, તેની તો ખબર નહીં, પણ વિદેશની ફી કરતાં અહીંની ફી ઊંચી છે તે નિર્વિવાદ છે. કેટલા ય વાલીઓની સ્થિતિ એવી છે કે આ ફી વધારાને પહોંચી વળવા ઘરબાર વેચવા પડે અથવા તો સંતાને ડૉક્ટરીનું શિક્ષણ છોડવું પડે. એ પણ એટલે વધારે અઘરું છે કે તબીબ બનવાની સફરનાં ત્રણ વર્ષ થઈ ચૂક્યાં છે ને આટલે આવ્યા પછી વધેલી ફીને કારણે પાછા વળવું તો વધારે મુશ્કેલ છે, એટલે ખરેખર તો સ્થિતિ સાપે છછુંદર ગળ્યાં જેવી જ થઈ છે.

એક તરફ NEETની પરીક્ષાઓમાં ચોરી કરાવવાના દસ દસ લાખ પડાવાતા હોય ને એ આપનારાઓની ખોટ ન હોય તો તેવી રીતે પાસ થનારાઓ કેવાક ડોકટરો થશે તે સમજી શકાય એમ છે ને બીજી તરફ કરોડ રૂપિયા ફી ભરીને જ ડૉક્ટર થવાનું હોય તો તે ડોકટરો પણ ભવિષ્યમાં કેવાક ડોકટરો હશે તેની કલ્પના કરવાનું અઘરું નથી. એ અત્યંત દુ:ખદ છે કે શિક્ષણનો ગુજરાતમાં અનેક સ્તરે ધંધો ચાલે છે ને જ્યાં સરકાર જ ધંધો કરતી હોય ત્યાં એવું ધંધાદારી શિક્ષણ લઈને ડોકટરો પણ ધંધો કરે તો તેમનો શો વાંક કાઢીશું? આમ તો સરકારી સીટોની સંખ્યા 1,500 છે. મેનેજમેન્ટ કોટાની ને NRIની સીટો અનુક્રમે 210 અને 315 છે. આ સીટો વધારવાની જરૂર હતી, તેને બદલે GMERS દ્વારા 80 ટકાનો ફી વધારો ઝીંકાયો. આ વધારો કોઈ પણ રીતે યોગ્ય નથી ને તે તાત્કાલિક ધોરણે પાછો ખેંચાવો જ જોઈએ. જો કે, ફી વધારાના વિરોધમાં ઇંડિયન મેડિકલ એસોસિયેશન પણ જોડાયું છે ને તેણે મુખ્ય મંત્રીને પત્ર લખીને ફી વધારો પાછો ખેંચવાની માંગ કરી છે. આના પરથી પણ ફી વધારો ન્યાયી નથી તે સમજાય એવું છે. ફી વધારો નહીં ખેંચાય તો જે ડોકટરો પછી સામે આવશે તે માનવીય સંવેદના ધરાવતા નહીં જ હોય. કરોડ રૂપિયા ખર્ચીને દાકતર થનારા પછી ભગવાન ઓછા ને ભગવાનને ત્યાં મોકલનાર વધારે હશે. આટલી ફી ભરીને ડૉક્ટર થવા કરતાં વગર ડિગ્રીએ જ દવાખાનું ખોલનારા ઘણા ફૂટી નીકળશે ને એ બધું જ દર્દીના જીવ પર થશે. આમે ય લેભાગુ ડોકટરોની ખોટ નથી, ત્યાં આવા ફી વધારાથી એવા ડોકટરોની જમાતમાં વધારો જ થશે તે કહેવાની જરૂર નથી.

આટલા ભ્રષ્ટ વ્યવહારો વચ્ચે આજે પણ કેટલા ય સેવાભાવી ડોકટરો પૂરી નિષ્ઠાથી તેમની ફરજો બજાવે છે ને તે એ હદ સુધી કે મફતમાં દવા આપ્યા પછી, જરૂરી ખોરાકની વ્યવસ્થા પણ સહજ ભાવે કરે જ છે ને એવા ય છે જે દર્દીને નોટ છાપવાનું મશીન સમજે છે ને દર્દીની જિંદગી પરનું જોખમ વધારે છે. એક ચેનલમાં પબ્લિશ્ડ રિસર્ચ સ્ટડી મુજબ ભારતમાં 44 ટકા સર્જરી ફક્ત કમાણી કરવાના હેતુથી એમ જ કરવામાં આવે છે. કેન્સર, હાર્ટ, યુટરસ, ની રિપ્લેસમેન્ટને નામે કેટલી ય ખોટી સર્જરીઓ થાય જ છે. એમાં દર્દી તો લૂંટાય જ છે ને તે સાથે તેની જિંદગી જોડે ચેડાં થાય છે તે નફામાં. આવું કદાચ હોસ્પિટલ્સમાં વધારે થાય છે. હોસ્પિટલ્સ હવે ઇન્ડસ્ટ્રીની જેમ ચાલે છે. સેવા ત્યાં આઉટડેટેડ ગણાય છે ને નફો ટોપ પ્રાયોરિટી પર હોય છે. દર્દીઓ તેમને માટે ટાર્ગેટ્સથી વધારે કૈં નથી. ડોકટરોને અમુક ટાર્ગેટ્સ અપાય છે. એ પૂરા કરવામાં દર્દીઓનાં જરૂરી નહીં એવાં ઓપરેશન્સ થાય છે. એથી વધુ કમાણી મરેલાં દર્દીને જીવતો બતાવીને, તેની સારવારના ખર્ચને નામે દર્દીઓનાં સગાંને ખંખેરવામાં થાય છે. આ ઉપરાંત ડૉક્ટરોની બેદરકારીને કારણે દર્દીઓનાં થતાં મૃત્યુના બનાવો છાપે ચડતાં જ રહે છે.

આપણને આવા ડોકટરો પર નફરત થાય તે સ્વાભાવિક છે, પણ જરા વિચારીએ કે જે કરોડ રૂપિયા ફી ભરીને કે NEET જેવામાં રેન્ક મેળવવા લાખો લૂંટાવીને ખર્ચાઈ, ખવાઈ ગયો હોય તે લોન ભરવા કે ઉધારી ચૂકવવા દર્દીને વેતર્યા વગર ક્યાં સુધી રહેશે? તે ડિસ્ટિલ્ડ વૉટરનાં ઇન્જેક્શન્સ નહીં મૂકે તો બીજું કરશે શું? છાતીમાં થતા દુખાવાનો બાયપાસ સર્જરીમાં ઉકેલ બતાવીને, ડૉક્ટર, દર્દીને ડરાવશે નહીં તો આ સિસ્ટમ ચાલશે કેવી રીતે? દુ:ખદ તો એ છે કે સાધારણ માણસ ડૉક્ટર થઈ શકે એમ નથી, એ જ રીતે સાધારણ માણસ દર્દી પણ થઈ શકે એમ નથી, કારણ મફતનું તેને ખપતું નથી ને વધારે ફી તે ડૉક્ટરને ચૂકવી શકે તેમ નથી. આવા સાધારણ દર્દી હોસ્પિટલમાં ઈલાજ કરાવવા જાય તો, ત્યાં દવા કરાવવાને કારણે વધારે માંદો પડે એવી સ્થિતિ છે. ટૂંકમાં, સિસ્ટમ જ એવી છે કે શિક્ષણ અનીતિ પર જ ઊભું છે, પછી એમાંથી બહાર પડનારા શિક્ષિતો ઈચ્છે તો પણ નીતિ મુજબ જીવી શકે એમ જ નથી. આ બધું ઘટે એમ નથી? ઘટે એમ છે જ, પણ કોઈએ ઘટાડવું નથી, કારણ હરામનું હવે બધાંને જ પચી  જાય છે. કરુણતા એ છે કે હવે મહેનતનું પચતું નથી. સચ્ચાઈનો વિકલ્પ જ લુચ્ચાઈ હોય ત્યાં બીજું કરવાનું શું?

000

e.mail : ravindra21111946@gmail.com
પ્રગટ : ‘આજકાલ’ નામક લેખકની કટાર, “ધબકાર”, 08 જુલાઈ 2024

Loading

અષાઢી બીજ

જુલી સોલંકી 'સચેત'|Opinion - Opinion|7 July 2024

અષાઢી બીજે મેઘરાજ જાગી ઉઠ્યાં;

કચ્છી વર્ષની ઉજવણીએ મહેંકી ઉઠ્યાં. 

રીમઝીમ રીમઝીમ બૂંદો ધરતીને અડક્યા;

વરસાદી ઋતે મેઘધનુષના દર્શનને વહોર્યા. 

શુભ પ્રસંગે નૂતન કાર્ય કરીને નવાજ્યાં; 

મુશળધાર એ પ્રકૃતિ પ્રેમ સાથે જોડ્યાં. 

‘સચેત’ બની ભવ્ય રથયાત્રાને આવકાર્યા; 

અષાઢ મહિને હરખના હૈયે હરિવરને પામ્યાં. 

અષાઢી બીજે મેઘરાજ જાગી ઉઠ્યાં;

કચ્છી વર્ષની ઉજવણીએ મહેંકી ઉઠ્યાં.

ભુજ કચ્છ
e.mail : julisolanki110@gmail.com

Loading

...102030...644645646647...650660670...

Search by

Opinion

  • રાજનીતિમાં વૈચારિક સફાઈના આગ્રહી: પંડિત દીનદયાલ
  • દમ પતી જાય એને દંપતી કહેવાય 
  • સ્ક્રીનની પેલે પાર : જ્યારે ડિજિટલ એસ્કેપ મોતનો ગાળિયો બને ત્યારે
  • ચલ મન મુંબઈ નગરી—327 
  • માતૃભક્ત મન્જિરો

Diaspora

  • છ વર્ષનો લંડન નિવાસ
  • દીપક બારડોલીકરની પુણ્યતિથિએ એમની આત્મકથા(ઉત્તરાર્ધ)ની ચંદ્રકાન્ત બક્ષીએ લખેલી પ્રસ્તાવના.
  • ગાંધીને જાણવા, સમજવાની વાટ
  • કેવળ દવાથી રોગ અમારો નહીં મટે …
  • ઉત્તમ શાળાઓ જ દેશને મહાન બનાવી શકે !

Gandhiana

  • ગાંધી ‘મોહન’માંથી ‘મહાત્મા’ બન્યા, અને આપણે?
  • ગાંધીહત્યાના પડઘા: ગોડસેથી ગોળવલકર સુધી …
  • ગાંધીની હત્યા કોણે કરી, નાથુરામ ગોડસેએ કે ……? 
  • ગાંધીસાહિત્યનું ઘરેણું ‘જીવનનું પરોઢ’ હવે અંગ્રેજીમાં …
  • સરદાર પટેલ–જવાહરલાલ નેહરુ પત્રવ્યવહાર

Poetry

  • સખીરી તારો એ હૂંફાળો સંગાથ …
  • વસંતાગમન …
  • એ પછી સૌના ‘આશિષ’ ફળે એમ છે.
  • ગઝલ
  • નહીં આવન, નહીં જાવન : એક  મનન 

Samantar Gujarat

  • ઇન્ટર્નશિપ બાબતે ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ જરા પણ ગંભીર નથી…
  • હર્ષ સંઘવી, કાયદાનો અમલ કરાવીને સંસ્કારી નેતા બનો : થરાદના નાગરિકો
  • ખાખરેચી સત્યાગ્રહ : 1-8
  • મુસ્લિમો કે આદિવાસીઓના અલગ ચોકા બંધ કરો : સૌને માટે એક જ UCC જરૂરી
  • ભદ્રકાળી માતા કી જય!

English Bazaar Patrika

  • “Why is this happening to me now?” 
  • Letters by Manubhai Pancholi (‘Darshak’)
  • Vimala Thakar : My memories of her grace and glory
  • Economic Condition of Religious Minorities: Quota or Affirmative Action
  • To whom does this land belong?

Profile

  • તપસ્વી સારસ્વત ધીરુભાઈ ઠાકર
  • સરસ્વતીના શ્વેતપદ્મની એક પાંખડી: રામભાઈ બક્ષી 
  • વંચિતોની વાચા : પત્રકાર ઇન્દુકુમાર જાની
  • અમારાં કાલિન્દીતાઈ
  • સ્વતંત્ર ભારતના સેનાની કોકિલાબહેન વ્યાસ

Archives

“Imitation is the sincerest form of flattery that mediocrity can pay to greatness.” – Oscar Wilde

Opinion Team would be indeed flattered and happy to know that you intend to use our content including images, audio and video assets.

Please feel free to use them, but kindly give credit to the Opinion Site or the original author as mentioned on the site.

  • Disclaimer
  • Contact Us
Copyright © Opinion Magazine. All Rights Reserved