ગઝલ – 1/2

ગઝલ – 1

દીવાનાનું દર્પણ છે તું,
છૂટે ના એ સગપણ છે તું.

ભૂથી અદકો ભારે છું ને,
હળવો જાણે રજકણ છે તું.

શબ્દ થકી આવર્યો સંસાર,
અંદર બહાર કણ કણ છે તું.

તારે બાણે વીંધાશે તું,
આહેડી મનની ક્ષણ છે તું.

પળનું રેશમ ચિત્ર છે તું,
એમાં ચિતર્યું ‘હું’ પણ છે તું.

°°°

ગઝલ – 2

તું હજી ડૂસકાય છે, ડૂમાય છે?
શબ્દ કે શાહી તળે સંતાય છે?

માછલી જેવું જ તું પણ તરફડ્યો,
શીદને ધીવર બની ચર્ચાય છે?

એક ખોબો જીવતી તરસે કહ્યું,
જીવ અપરંપાર બસ છલકાય છે.

આ સમયને ખંડમાં તોડ્યા પછી,
ક્યાં કશું પણ કોઈથી જોડાય છે.

એવું તે શું થૈ ગયું ‘નિર્મન’ કહે,
તૂટતાં પહેલાં ત…ડડ તરડાય છે.