Opinion Magazine
Number of visits: 9665806
  •  Home
  • Opinion
    • Opinion
    • Literature
    • Short Stories
    • Photo Stories
    • Cartoon
    • Interview
    • User Feedback
  • English Bazaar Patrika
    • Features
    • OPED
    • Sketches
  • Diaspora
    • Culture
    • Language
    • Literature
    • History
    • Features
    • Reviews
  • Gandhiana
  • Poetry
  • Profile
  • Samantar
    • Samantar Gujarat
    • History
  • Ami Ek Jajabar
    • Mukaam London
  • Sankaliyu
    • Digital Opinion
    • Digital Nireekshak
    • Digital Milap
    • Digital Vishwamanav
    • એક દીવાદાંડી
    • काव्यानंद
  • About us
    • Launch
    • Opinion Online Team
    • Contact Us

દુબઇમાં થયેલા જળબંબાકારમાં વાંક કોનો? ક્લાઉડ સીડિંગ નહીં પણ માનવસર્જિત ક્લાઇમેટ ચેન્જ

ચિરંતના ભટ્ટ|Opinion - Cartoon, Opinion - Opinion|21 April 2024

ક્લાઉડ સીડિંગથી વરસાદી સાંજ મેળવવામાં વાંધો નથી, પણ જીવવું હોય તો ક્લાઇમેટ ચેન્જની ભૂલો સુધાર્યા સિવાય છૂટકો નથી

ચિરંતના ભટ્ટ

દુબઇ મૉલથી ભરપૂર પણ વરસાદથી દૂર શહેર ગણાયું છે. ડેઝર્ટ સિટી – રણનું નગર કહેવાતું દુબઇ અત્યારે, આ લખાઇ રહ્યું છે ત્યારે વરસાદમાં ધમરોળાયું છે. યુનાઇટેડ આરબ એમિરાટ્સ જળબંબાકાર છે, તેમાં ય દુબઇ તો ઓળખાય એવું નથી રહ્યું. ઓમાનમાં 20 જણા આ જળ તાંડવમાં મોતને ભેટ્યા અને યુનાઇટે આરબ એમિરાટ્સમાં એક જણનું મોત થયું. દુબઇનું એરપોર્ટ થંભી ગયું કારણ કે વરસાદને કારણે ફ્લાઇટ્સ મોડી પડી, રૂટ્સ પણ બદલવા પડ્યા અને કેન્સલ સુધ્ધાં કરવી પડી. દુબઇના રસ્તા પર પણ પાણી ફરી વળ્યું અને પાણીમાં ડુબેલાં વાહનો, લાંબે સુધી ખોટકાયેલા વાહન વ્યવહારને કારણે ખડી થયેલી વાહનોની કતાર અને પાણીમાં ફસાયેલા લોકોની તસસવીરો તો આપણે જોઇએ જ છીએ. છેલ્લા 75 વર્ષમાં પહેલીવાર યુ.એ.ઇ.એ આવો નાશકારક વરસાદ અનુભવ્યો.

ક્લાઇમેટ ચેન્જ – આબોહવાના પરિવર્તનનો અભ્યાસ કરનારા વિશેષજ્ઞોનું કહેવું છે કે માણસે કુદરત સાથે જે ચેડાં કરવાની છૂટ લીધી છે, એમાંને એમાં આ તાંડવ જોવાના દિવસો આવ્યા છે. વળી આ માત્ર એક જ સ્થળની વાત નથી, દુનિયા આખીમાં આ જ હાલત કાં તો થઇ રહી છે અથવા થવાની છે. યુ.એ.ઇ. જેવા દેશો જે સૂકા પ્રદેશ ગણાય છે, ત્યાં ભારે વરસાદનો સામનો કરવાની ડ્રેનેજ સિસ્ટમ પણ નથી કારણ કે તેમને તો સ્વપ્ને પણ કલ્પના ન હોય કે આવાં વાવાઝોડાં – ઝંઝાવાતનો અનુભવ ક્યારે ય કરવાનો આવશે.

રણ પ્રદેશ જેવા સૂકા શહેરોને તો એમ હોય કે જેટલો વરસાદ આવે એટલું સારું પણ દુબઇ જેવું માનવ સર્જિત, અત્યાધુનિક શહેર પણ આ ઝંઝાવાત સામે ટકી જવા, સલામત રહેવા માટે સજ્જ નહોતું. અત્યાધુનિક એવા યુ.એ.ઇ.માં તો વરસાદ કૃત્રિમ રીતે લાવવામાં આવે છે. હજી ગણતરીના દિવસો પહેલાં નેશનલ સેન્ટર ફોર મિટીરિયોલૉજીએ વાદળોમાં કેમિકલ્સ ઇન્જેક્ટ કરવા માટે વિમાનો ઉડાડ્યા હતા, જેથી વાદળોમાં ભેજ આવે અને વરસાદ પડે. કમનસીબે આ વખતે માળું જોઇતું હતું તેના કરતાં વધારે જ મળી ગયું. વરસાદનાં ઝાપટાં વાવાઝોડાં અને પૂરમાં ફેરવાઇ ગયાં અને શહેર થંભી ગયું. આખા વર્ષમાં જેટલું પાણી મળવું જોઇએ એટલું દુબઇમાં એક જ દિવસમાં વરસી ગયું. ક્લાઉડ સીડિંગ – કૃત્રિમ રીતે વરસાદ લાવવાની રીત પર સૌથી પહેલાં આંગળી ચિંધવામાં આવી. સોશ્યલ મીડિયા પર તો યુ.એ.ઇ.એ મોસમ બદલવા માટે જે કાર્યક્રમ અમલમાં મુક્યો હતો, તેનો ઉલ્લેખ કરીને પૂછવામાં આવ્યું કે વાદળોમાં જબરદસ્તીથી ભેજ ઇન્જેક્ટ કરીને વરસાદ લાવવાની ટેક્નોલૉજીને કારણે તો આ તોફાનનો સામનો નથી કરવો પડી રહ્યોને?

આધુનિકીકરણના ગેરફાયદાઓ ગણાવવાની જરૂર નથી કારણ કે પુરાવા નજર સામે છે અને આવતા રહે છે. જો કે નિષ્ણાતોનું માનવું છે કે ક્લાઉડ સીડિંગથી વરસાદના પ્રમાણમાં વધારો થયો હોય એમ બને પણ આવો ખતરનાક વિનાશકારી વરસાદ માત્રને માત્ર ક્લાઉડ સીડિંગથી થઇ શકે એવું માનવું ભૂલ ભરેલું છે. ક્લાઉડ સીડિંગ પર પૂરનો ઓળિયો ઘોળિયો ઢોળવો એ તો વેતાં વગરની ‘કોન્સપિરસી થિયરી’ છે – એને માની ન લેવાય એમ ઑસ્ટ્રેલિયન નેશનલ યુનિવર્સિટી ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ફોર ક્લાઇમેટ એનર્જી એન્ડ ડિઝાસ્ટર સોલ્યુશનના વડાએ એક મીડિયા રિપોર્ટમાં જણાવ્યું છે. આ પહેલાં કેલિફોર્નિયામાં પણ જ્યારે તોફાન આવ્યું ત્યારે ક્લાઉડ સીડિંગ પ્રોગ્રામ પર કામ કરનારાઓને દોષી ઠેરવવામાં આવ્યા હતા – જો કે ત્યારે તો હજી ક્લાઉડ સીડિંગ ત્યાં અમલમાં પણ નહોતું મુકાયું. ઑસ્ટ્રેલિયામાં આવેલા વરસાદને લઇને 2022માં ક્લાઉડ સીડિંગનો વાંક કાઢવામાં આવ્યો હતો પણ બાદમાં ફેક્ટ ચેકર્સે એ દાવાને ખોટો ઠેરવ્યો હતો.

ક્લાઉડ સીડિંગ એક એવી પ્રક્રિયા છે જે કરવાથી વરસાદ અને હિમ વર્ષા કુદરતી રીતે લાવી શકાય. પાણીનાં અત્યંત સુક્ષ્મ ટીપાં – બાષ્પ રૂપે – સિલ્વર આયોડાઇડ – સ્પેશ્યલ પ્રકારના એરક્રાફ્ટ અને જમીન પર કામ કરતાં જનરેટર્સથી અમુક વાદળોની અંદર અને આસપાસ ઇન્જેક્ટ કરવામાં આવે છે, આ તત્ત્વ બાષ્પીભવનની પ્રક્રિયાને વેગ આપે છે. કોઇ સાયન્સ ફિક્શન ફિલ્મના સીનના વિવરણ જેવી લાગતી આ પ્રક્રિયા 1940ના દાયકામાં શોધવામાં આવી હતી અને આખી દુનિયામાં ઘણી જગ્યાએ તેનો વપરાશ કરવામા આવે છે – યુ.એ.ઇ.થી માંડીને ચીન અને યુ.એસ.એ.માં પણ આ ટેક્નોલૉજીનો ઉપયોગ કરાયો છે. ખાસ કરીને જ્યારે દુકાળનો સામનો કરવો પડ્યો હોય અતવા તો  બેઇજિંગ ઓલિમ્પિક્સ વખતે આકાશને સાફ રાખવાનું હતું અને વિયેતનામમાં યુદ્ધ દરમિયાન યુ.એસ.ના દુંશ્મનોની હિલચાલને અવરોધવા માટે (બાદમાં યુ.એને. યુદ્ધમાં આબોહવામાં ફેરફાર કરવાની પ્રક્રિયાનો રણનીતિ તરીકે ઉપયોગ કરવા પર પ્રતિબંધ મુક્યો હતો.) અને ચર્નોબિલને કારણે થયેલા પ્રભાવમાં પણ તેનો ઉપયોગ કરાયો હતો.  યુ.એ.ઇ.એ દાયકાઓથી ક્લાઉડ સીડિંગમાં મોટા પ્રમાણમાં રોકાણ કર્યું છે. જો કે હજી સુધી ક્લાઉડ સીડિંગ કેટલી હદે પ્રભાવશાળી નીવડી શક્યું છે તેના કોઇ નક્કર દસ્તાવેજો ન હોવા છતાં તેની અસરકારકતાને તો માન્યતા મળી જ છે કારણ કે તેનાથી યુ.એ.ઇ.ના વરસાદમાં 10થી 30 ટકાનો વધારો નોંધાયો છે. કેલિફોર્નિયાની સત્તાધીશોને મતે તેમના વરસાદમાં ક્લાઉડ સીડિંગને કારણે 5થી 10 ટકા વધારો થયો છે. ટૂંકમાં ક્લાઉડ સીડિંગથી એવો વરસાદ પડવો શક્ય નથી જેને કારણે તારાજી સર્જાય. આ તો કુદરતે માનવજાત સામે કરેલી લાલ આંખનું જ પરિણામ છે. ક્લાઉડ સીડિંગથી વરસાદી સાંજ મેળવવામાં વાંધો નથી પણ જીવવું હોય તો ક્લાઇમેટ ચેન્જની ભૂલો સુધાર્યા સિવાય છૂટકો નથી.

ટેક્નોલૉજી નહીં પણ ક્લાઇમેટ ચેન્જ – આબોહવામાં આવેલા આત્યંતિક ફેરફારોને કારણે દુનિયા આખીમાં અણધારેલી કુદરતી આફતો સર્જાય છે. ગ્લોબલ વૉર્મિંગનો પ્રશ્ન આપણી જિંદગીમાં આપણે ધારીએ છે એના કરતાં કંઇક ગણો વધારે પ્રભાવ ધરાવે છે. ક્લાઉડ સીડિંગની ચિંતા કરવાને બદલે માણસજાતની વિકાસભૂખી પ્રવૃત્તિઓ કુદરતી વાતાવરણમાં, માહોલમાં કેટલું પ્રદૂષણ અને અવરોધો ખડા કરે છે તેની ચિંતા કરવી વધારે અગત્યની છે.  યુ.એ.ઈ.માં પણ જે થયું તેનું ખરું કારણ તો ક્લાઇમેટ ચેન્જને કારણે સામાન્ય હવામાનમાં જે અસંતુલન થતું આવ્યું હશે તેનું પરિણામ છે. જમીન પરનું ઊંચું તાપમાન અને ઉપર જતાં ઓછું તાપમાન એટલે કે લો-પ્રેશર સિસ્ટમ અને તાપમાનના વિરોધભાસને કારણે આ વાવાઝોડું આવ્યું હોવાનું મનાય છે. માનવસર્જીત ક્લાઇમેટ ચેન્જને કારણે દુનિયામાં દુકાળથી માંડીને પૂરની પરિસ્થિતિઓ ખડી થઇ રહી છે અને આવા સંજોગો વધુને વધુ સર્જાવાની વકી છે.

વાત માત્ર યુ.એ.ઇ.ની નથી પશ્ચિમ આફ્રિકામાં જીવલેણ હીટ વેવ ચાલે છે, જેનું કારણ પણ માનવસર્જીત ક્લાઇમેટ ચેન્જ હોવાનું સિદ્ધ કરતો રિપોર્ટ બહાર પડ્યો છે. 110 ડિગ્રી ફેરનહીટ પહોંચેલા તાપમાને હજારો લોકોના જીવ લીધા છે. જંગલોના નાશ અને અશ્મિગત ઇંધણને બાળવાની ઘટનાઓને કારણે જ આબોહવાની આ હાલત થઇ છે. આખા દિવસ દરમિયાન પેદા થયેલી ગરમીમાં રાત પડ્યે તાપમાનમાં પુરતો ઘટાડો થતો જ નથી કારણ કે એટલાં જંગલો પણ નથી બચ્યાં જે આ સંતુલન આણવામાં મદદ કરી શકે. નાઇજિરિયા અને સિરિયામાં વીજળીની અછતમાં પંખાઓ અને એર કન્ડિશનનો વધુ પડતો ઉપયોગ કારણભૂત છે.

અતિશય આકરી આબોહવા અને ક્યારે ય ન અનુભવ્યા હોય એવા તાપમાન માટે માણસ જાત અને ચક્રીય હવામાની ઘટના અલ નીનો જવાબદાર છે. ગ્રીન હાઉસ ગેસના ઉત્સર્જનમાં ઘટાડો ન થાય તો હીટ વેવ, પૂર, દુકાળ જેવી આત્યંતિક હવામાની ઘટનાઓનું પ્રમાણ વધવાનું જ છે.  અલ નીનો ત્યારે થાય છે જ્યારે પૂર્વીય પેસિફિક મહાસાગરમાં ગરમ સપાટીનું તાપમાન અસાધારણ રીતે વધે જેનો પ્રભાવ આખી દુનિયાના હવામાન પર પડે છે. વિસ્તારની તાસીર પ્રમાણે ત્યાં કુદરતી આફતો ત્રાટકતી હોય છે અને જે-તે પ્રદેશ કે દેશ કે નગરમાં માણસ જાતે આબોહવાના સંતુલનને ખોરવવામાં કોઇ કચાશ ન છોડી હોય ત્યાં તેની અસર પણ એટલી જ ઊંડી પડે છે.

બાય ધી વેઃ

અલ નીનો અને ક્લાઇમેટ ચેન્જને કારણે જ એમઝોનના રેનફોરેસ્ટમાં દુકાળ પડ્યો તો આખી દુનિયામાં કોરલ્સનું બ્લીચિંગ થવા માંડ્યું. તાપમાનમાં અસાધારણ અસંતુલન બધે જ જોવા મળી રહ્યું છે તે કોઇ ખતરાની ઘંટીથી કમ નથી. ગ્લોબલ વોર્મિંગ ઓછું કરવાની જવાબદારી આપણે જ ઉપાડવી પડશે, નહીંતર આપણે આપણા ‘કુદરતી’ મોતને બદલે કુદરતના પ્રકોપનો કોળિયો બની જવા તૈયાર રહેવું પડશે. અલ નીનોની આ વર્ષની સાઇકલ તો પૂરી થઇ છે પણ તેની અસરો 2024માં આખા વર્ષ દરમિયાન દુનિયાના હિસ્સાઓમાં વર્તાવાની છે. હાથનાં કર્યા હૈયે વાગ્યાં છે અને વાગશે એ હકીકત આપણે સમજીશું તો કદાચ કંઇક ફેર પડશે. મામલો એટલો બિચક્યો છે કે તેને સુધારવા જતાં કેટલો સમય લાગશે એ કળવું અઘરું છે. પીગળતાં ગ્લેશિયર્સ, વધતી ગરમી, જંગલોના દાવાનળ, દુકાળ, પૂર જેવી ઘટનાઓથી થતાં નુકસાન ધાર્યા કરતાં વધારે અને ઝડપથી થઇ રહ્યા છે અને તેની અસર સદીઓ સુધી બદલી ન શકાય તેવી હોવાની પૂરી શક્યતા છે. ઔદ્યોગિક યુગમાં માણસ જાતે દોડવાનું શરૂ કર્યું તે પહેલાંથી જ વૈશ્વિક તાપમાન 2 ડિગ્રી ફેરનહીટ જેટલું ગરમ તો કરી જ દીધું હતું. આપણું ભવિષ્ય શું હશે તે આપણે કેટલું ઉત્સર્જન કરીએ છીએ, કેટલી આગ અને પ્રદૂષણ ઓકીયે છીએ તેની પર આધાર રાખે છે. જો એ ઘટશે તો કદાચ ક્લાઇમેટ ચેન્જની અસરો ઘટાડવાનો કોઇ માર્ગ મળી શકશે બાકી તો શેકાઇ જઇને કે તણાઇ જઇને મરી જવાની તૈયારી રાખવી પડશે.

પ્રગટ : ‘બહુશ્રૃત’ નામક લેખિકાની સાપ્તાહિક કટાર, ’રવિવારીય પૂર્તિ’, “ગુજરાતમિત્ર”, 21 ઍપ્રિલ 2024

Loading

પાકિસ્તાનને નિષ્ફળ રાષ્ટૃ માનવામાં આવે છે તો શું ઇઝરાયેલ સફળ રાષ્ટૃ છે ? 

રમેશ ઓઝા|Opinion - Opinion|21 April 2024

રમેશ ઓઝા

બીજા વિશ્વયુદ્ધ પછી બે દેશોની સ્થાપના કરવામાં આવી અથવા રચના કરવામાં આવી. જે રીતે કેટલાક લોકો સાથે મળીને કંપનીની સ્થાપના કરે એ રીતે બે દેશોની રચના કે સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. દેશની સ્થાપના કરવામાં આવી હોય એવી જગતના ઇતિહાસમાં આ પહેલી બે ઘટના હતી અને આગળ-પાછળની તરતની ઘટના હતી. એક દેશ હતો ઇઝરાયેલ અને બીજો પાકિસ્તાન. આમાંથી પાકિસ્તાનને નિષ્ફળ રાષ્ટ્ર તરીકે ઓળખાવવામાં આવે છે અને ઇઝરાયેલને સફળ રાષ્ટ્ર તરીકે.

એક બીજી સમાનતા પણ છે. આ બન્ને દેશોની સ્થાપના પ્રજાકીય આંદોલનના ભાગરૂપે સહજ અને સ્વાભાવિક એવી સેન્દ્રીય (ઓર્ગેનિક) નહોતી, પણ લોબિંગ દ્વારા નેતાઓની મુત્સદીજન્ય હતી. બીજા શબ્દમાં કહેવું હોય તો લોબિંગનું પરિણામ હતું. ઇઝરાયેલના સ્થાપક નેતાઓએ જગતભરમાં અનુકૂળ અભિપ્રાય પેદા કરવા માટે જગત આખામાં લોબિંગ કર્યું હતું. ગાંધીજીનો ઇઝરાયેલની સ્થાપના માટે ટેકો મેળવવા ગાંધીજીના પરમમિત્ર અને દક્ષિણ આફ્રિકાના તેમના સાથી હરમન કેલનબેકને તેમણે ખાસ ભારત મોકલ્યા હતા. ગાંધીજીએ જો કે ઇઝરાયેલની સ્થાપનાનો વિરોધ કર્યો હતો. પાકિસ્તાનના સ્થાપકો(સ્થાપકો પણ નહીં, એક માત્ર સ્થાપક મહમ્મદઅલી ઝીણા)ને ભારતની બહાર લોબિંગ કરવાની જરૂર નહોતી પડી. તેમને ખબર હતી કે અંગ્રેજો હિંદુઓને અને કાઁગ્રેસને કમજોર સ્થિતિમાં જોવા માગે છે એટલે હિંદુ અને કાઁગ્રેસને  કમજોર કરવામાં જે મદદ કરશે તેમને અંગ્રેજોનો ટેકો મળી રહેશે. બન્યું પણ એવું જ.

ઇઝરાયેલ અને પાકિસ્તાનની રચનામાં એક ત્રીજી સમાનતા પણ હતી. યહૂદીઓનો અલગ દેશ સ્થાપાય એમાં પશ્ચિમના દેશોના ખ્રિસ્તીઓને રસ હતો. સૌથી વધુ ઉત્સાહી એ લોકો હતા, યહૂદીઓ કરતાં પણ વધુ. જો ઇઝરાયેલની સ્થાપના થાય અને યહૂદીઓ ઇઝરાયેલ જતા રહે તો ટાઢે પાણીએ ખસ જાય. પ્રાચીન યુગથી યહૂદીઓને અને ખ્રિસ્તીઓને ક્યારે ય ભળ્યું નથી. યહૂદીઓ અને મુસલમાનો વચ્ચે કોઈ મોટી દુ:શ્મની હતી જ નહીં. યુરોપ અને અમેરિકામાં વસતા યહૂદીઓના કેટલાક અપલક્ષણ પણ હતાં. અલગ રહે, બીજા લોકો સાથે હળેભળે નહીં, વેપારધંધામાં ખડૂસ વગેરે પ્રકારની અણગમો પેદા થાય એવી તેમની જીવનશૈલી હતી. એટલે જર્મનીમાં હિટલરે સતાવેલા બાપડા યહૂદીઓને તેમનું અલાયદું વતન આપી દેવું જોઈએ એવી માગણીને પશ્ચિમના દેશોનો ટેકો મળ્યો હતો. હકીકતમાં ઈરાદો યહૂદીઓને પોતાને ત્યાંથી રવાના કરવાનો હતો. તેમણે તકનો ઉપયોગ કર્યો હતો.

પાકિસ્તાનની વાત કરીએ તો પશ્ચિમના દેશોના ખ્રિસ્તીઓની જેમ ભારતમાં પણ કેટલાક હિંદુઓ એમ માનતા હતા અને ઈચ્છતા હતા કે જો પાકિસ્તાન બને તો આ મુસલમાન નામની બલાથી  મુક્તિ મળે. કેટલાક ખ્રિસ્તીઓ જેટલી નફરત યહૂદીઓ માટે ધરાવતા હતા એટલી નફરત કેટલાક હિંદુઓ મુસલમાનો માટે ધરાવતા હતા. લાલા ચમનલાલે ૨૦મી સદીના પહેલા દાયકામાં દેશના કોમી વિભાજનની વાત કરી હતી. મુસલમાનોને અલગ દેશ આપી દેવાથી હિંદુઓ લાભમાં રહેશે એવી તેમની દલીલ હતી. ૧૯૨૪માં બીજા હિંદુવાદી નેતા લાલા લાજપત રાયે તો લાંબો લેખ લખીને ભારતનું કોમી વિભાજન હિંદુઓના હિતમાં હશે અને તે થવું જોઈએ એમ કહ્યું હતું. ઉદ્યોગપતિ ઘનશ્યામદાસ બિરલાએ ૧૯૨૮માં ભારતનું કોમી વિભાજન હિંદુઓના હિતમાં હશે એમ એક પત્રમાં લખ્યું હતું. નજરકેદમાંથી મુક્ત થયા પછી ૧૯૩૭માં વી.ડી. સાવરકરની અધ્યક્ષતામાં અમદાવાદમાં મળેલા હિંદુ મહાસભાના અધિવેશનમાં હિંદુ અને મુસલમાન એ બે અલગ રાષ્ટ્રીયતા છે અને તેમની વચ્ચે કશું જ સમાન નથી અને તે સાથે રહી શકે તેમ નથી એવો ઠરાવ કર્યો હતો. અને ભારતીય જનસંઘ(વર્તમાન બી.જે.પી.)ના સ્થાપક શ્યામા પ્રસાદ મુખર્જી? તેમણે શું કહ્યું હતું? તેમણે કહ્યું હતું કે ભારતનું વિભાજન થાય કે ન થાય, બંગાળનું કોમી વિભાજન થવું જોઈએ. મુસ્લિમ લીગ તો ભારતના કોમી વિભાજનની માગણી લઈને બહુ પાછળથી આવી હતી.

મહમ્મદઅલી ઝીણાને ખબર હતી કે હિંદુવાદી હિંદુઓ તેમની સામે વારાફરતી બેટિંગ અને બોલિંગ કરવાના છે, એટલે ભારતની બહાર લોબિંગ કરવાની તેમને જરૂર નહોતી પડી. કોમી વિભાજનની માગણી કરનારા હિન્દુત્વવાદી થનગનભૂષણો મોરચો સંભાળી લેશે. તેમને એ વાતની પણ જાણ હતી કે મહાત્મા ગાંધી ભારતનું વિભાજન થવા નહીં દે અને તેમની સામે હિંદુવાદીઓનું કાંઈ ચાલવાનું નથી. પ્રજા ગાંધીજીની સાથે છે. આ સ્થિતિમાં પાકિસ્તાન માટે હાર્ડ બાર્ગેનિંગ કરવામાં કોઈ નુકસાન નહીં થાય. છેવટે એવું સમાધાન થશે જેમાં તેમને અવિભાજિત ભારતના પહેલા વડા પ્રધાન બનવાનું માન મળી જાય. આયેશા જલાલ નામની વિશ્વપ્રસિદ્ધ ઇતિહાસકારના મતે ઝીણાના “કમનસીબે” ગાંધીજી દેશની એકતા જાળવી રાખવામાં નિષ્ફળ નીવડ્યા અને હિંદુવાદી કાઁગ્રેસીઓએ પાકિસ્તાન ઝીણાના ગળામાં પહેરાવી દીધું. દેશની કુલ વસ્તીમાં ૨૫ ટકા મુસલમાનો હોય અને સાતથી આઠ રાજ્યો મુસ્લિમ બહુમતીવાળાં હોય તો તેમની વાત સાંભળવી પડે. આ તો ટાઢે પાણીએ ખસ ગઈ. મુસલમાનોની દાદાગીરી તો બાજુએ રહી, કોઈ વાતનો આગ્રહ પણ ન કરી શકે એ હદે તેઓ લઘુમતીમાં ફેરવાઈ ગયા.

તો વાતનો સાર એ કે ઇઝરાયેલની સ્થાપનામાં ખ્રિસ્તીઓને રસ હતો એમ પાકિસ્તાનની સ્થાપનામાં કેટલાક હિંદુઓને રસ હતો. બન્ને ન ગમતી કોમથી જાન છોડાવવા માગતા હતા. આ રીતે જગતના ઇતિહાસમાં પહેલી વાર જેમ કંપની સ્થાપવામાં આવે એમ બે દેશોની સ્થાપના કરવામાં આવી. પણ લાખ રૂપિયાનો સવાલ એ છે કે પાકિસ્તાનને નિષ્ફળ રાષ્ટ્ર માનવામાં આવે છે તો શું ઇઝરાયેલ સફળ રાષ્ટ્ર છે? આઠ દાયકા થવા આવ્યા, ચોવીસે કલાક ફાળમાં જીવવું એ સફળતા કહેવાય? ભૌતિક સફળતાની શી કિંમત જો ઇઝરાયેલના કેટલાક પ્રદેશોમાં જન્મેલું યહૂદી બાળક જુવાની સુધી જીવશે કે નહીં તેની જન્મ દેનાર માતાને ખાતરી ન હોય! બીજી દરેક રીતે સુખી યહૂદી માતાઓ સતત ફાળમાં જીવે છે. ૧૯૧૬ની સાલમાં બનારસ હિંદુ યુનિવર્સિટીની સ્થાપના વખતે યુનિવર્સિટીનું ઉદ્ઘાટન કરવા આવેલા ભારતના ગવર્નર જનરલની સલામતીનો તાયફો જોઇને ગાંધીજીએ કહ્યું હતું કે આમ ડરીને જીવવા કરતાં વતન પાછા જતા રહો. ડરીને જીવવું એ કોઈ જીવતર છે? અને પાછી ફાળ પણ સામેથી વહોરી લીધેલી! પેલેસ્તીનીઓને તેમનો હક નહીં આપવાની જીદના કારણે વહોરી લીધેલી ફાળ. મારા મતે ઇઝરાયેલ પણ નિષ્ફળ રાષ્ટ્ર છે, જેમાં પ્રજા ઉલ્હાસની જગ્યાએ ભય અનુભવે છે અને તે બંદૂકની ગોળીથી ટકી રહ્યું છે. હવે ઈરાને ઊંઘ હરામ કરી નાખી છે. સૌહાર્દ, ગુડવિલ, પરસ્પર વિશ્વાસ, સહકાર વિનાનું જીવન એ જીવન નથી. જો વર્ષોનાં વર્ષો સુધી ઊચક જીવે જીવવાનું આવે તો પ્રજા સાંસ્કૃતિક રીતે કરમાઈ જાય.

પ્રગટ : ‘નો નૉનસેન્સ’, નામક લેખકની કટાર, ‘રવિવારીય પૂર્તિ’, “ગુજરાતમિત્ર”, 21 ઍપ્રિલ 2024

Loading

ચલ મન મુંબઈ નગરી—244

દીપક મહેતા|Opinion - Opinion|20 April 2024

મુંબઈના કોટનો પહેલો દરવાજો એપોલો ગેટ 

ગ્રીકોરોમન દેવ એપોલો સાથે એને કશી લેવાદેવા નથી  

ગ્રીષ્મની રમણીય સંધ્યા અંધકારમાં લય પામતી હતી. સાતમ-આઠમનો અડધો ચંદ્ર ધીમે ધીમે તેજસ્વી થતો જતો હતો. મુંબઈ જવાનો રસ્તો આ વખતે શૂન્ય અને ભયંકર લાગતો. આસપાસનાં ઝાડોની ઘટા સમસમાટ કરતી, દૂર બોલતા કોહલાઓની ભયંકર ચીસો કોઈ કોઈ વખત ભયાનક રીતે આ શાંતિનો નાશ કરતી હતી. આવા નિર્જન રસ્તા પર બે ઘોડેસ્વાર ઝપાટાબંધ કોટ તરફ જતા હતા.

છોકરાએ એક રાહદારી ગામડિયાને પૂછ્યું : દરવાજો કેટલો દૂર છે?

આ બે ખેતરવા; આ રસ્તેથી જાવ. કહી ગામડિયાએ રસ્તો દેખાડ્યો. 

ઘણું મોડું થઈ જશે. કોટના દરવાજા બંધ થઈ જશે તો ભોગ મળશે. 

પણ ત્યાં તો કોટનો દરવાજો આવ્યો. તેનાં બારણાં બંધ થવાની તૈયારીમાં હતાં. બન્ને સવારોએ મૂંગે મોએ દરવાજો વટાવ્યો. 

૧૯૧૬માં પ્રગટ થયેલી કનૈયાલાલ મુનશીની ઐતિહાસિક નવલકથા ‘પાટણની પ્રભુતા’ના પહેલા પ્રકરણની શરૂઆતના શબ્દોમાં અહીં થોડો ફેરફાર કર્યો છે એટલું જ. બાકી મધ્યકાલીન પાટણમાં જે સ્થિતિ હતી તે જ ૧૮૬૫ પહેલાં મુંબઈની, અને મુંબઈના કોટ કહેતાં ફોર્ટની પણ હતી. મુનશીનાં પાત્રોને તેમને રસ્તે જવા દઈને આપણે જઈએ મુંબઈના કોટ તરફ.

એપોલો ગેટ

કિલ્લો અને તેના દરવાજા એક બાજુથી લોકોનું રક્ષણ કરે તેમ બીજી બાજુથી તેમની હેરફેર પર કાપ પણ મૂકે. મુંબઈના કોટને ત્રણ દરવાજા હતા : એપોલો ગેટ, ચર્ચ ગેટ, અને બજાર ગેટ. રોજે રોજ સૂર્યાસ્ત થાય ત્યારે પહેલા બે દરવાજા બંધ થઈ જતા. એ બંધ થાય ત્યારે તોપ ફૂટતી. બજાર ગેટ સૂર્યાસ્ત પછી અડધા કલાકે બંધ થતો, અને ત્યારે ત્રીજી તોપ ફૂટતી. દરવાજા બંધ થયા પછી કોઈને કોટમાં દાખલ થવા દેતા નહિ. ના, અંગ્રેજોને પણ નહિ. કોટમાં રહેતા અંગ્રેજ અમલદાર પરેલના ગવર્નર હાઉસમાં ડિનર માટે ગયા હોય અને રાતે અગિયારેક વાગે પાછા ફરે, તો તેમને પણ દાખલ થવા દેતા નહિ, એવું સરકારી ચોપડે નોંધાયું છે. હા, તમને પહેલેથી ખબર હોય કે બહારથી પાછા આવતાં મોડું થવાનું છે તો આગલે દિવસે લશ્કરની ઓફિસમાંથી પાસ મેળવી શકો. પણ એકલા પાસથી ન ચાલે. સાથે પાસવર્ડ પણ આપે. બીજે દિવસે મોડા આવો ત્યારે પાસ અને પાસવર્ડ બંને બરાબર જણાય તો જ દાખલ થવા દે. આ પાસની સગવડ ફક્ત ગોરાઓ માટે જ હતી. 

પણ આપણે ચિંતા કરવાની જરૂર નથી કારણ આપણે તો સવારના પહોરમાં નીકળી પડ્યા છીએ. તો પહેલાં ક્યાં જશું? જઈએ એપોલો ગેટ. એપોલો બંદરની પાસે આ દરવાજો આવેલો હતો એટલે તેને એ બંદરનું નામ આપ્યું. પણ આ નામને ગ્રીકોરોમન દેવતાના નામ સાથે સ્નાનસૂતકનો ય સંબંધ નથી. બંદરને આ નામ તો આપ્યું પરદેશીઓએ. અસલ નામ પાલવા બંદર. 

ગેટ વે ઓફ ઇન્ડિયા – બંધાતો હતો ત્યારે 

આ લખનાર નાનપણમાં કુટુંબીજનો સાથે ઘણી વાર ત્યાં ફરવા જતો ત્યારે ઘરમાં બધા તેને પાલવા બંદર જ કહેતા. આપણે ત્યાં જેને પ્રમાણભૂત માનવામાં આવે છે તે સાર્થ ગુજરાતી જોડણીકોશ જોવાથી ‘પાલવા’નો અર્થ નહિ જડે. પણ ભગવદગોમંડળ કોશ ‘પાલ’ શબ્દના અનેક અર્થોમાંનો એક, વહાણવટાની પરિભાષામાં ‘સઢ’ એવો આપે છે. મરાઠીમાં પણ ‘પાલ’ એટલે શઢ અને પાલવ કે પાડવ એટલે શઢવાળું વહાણ. દેશ-વિદેશથી આવતાં આવાં શઢવાળાં વહાણ જ્યાં નાંગરતાં એ પાલવા બંદર. આ પાલવા બંદર ઘણું જૂનું – મુંબઈમાં અંગ્રેજો જ નહિ, પોર્ટુગીઝો પણ આવ્યા તે પહેલાંનું. એ નામ ન સમજાયું એટલે પરદેશીઓએ નામ પાડ્યું એપોલો બંદર. આજે જ્યાં નેવલ ડોકિયાર્ડનો લાયન ગેટ આવેલો છે તે જગ્યાની નજીકમાં આવેલો હતો આ એપોલો ગેટ. 

તાજ મહાલ હોટેલ અને ગેટ વે ઓફ ઇન્ડિયા 

આ પાલવા બંદર સાથે બાળપણની કેટલી બધી સાંભરણો જોડાયેલી છે. એક જમાનામાં અમારે ઘરે બહારગામથી આવતા મહેમાનોનો સતત આવરોજાવરો. મહેમાનો સાથે પાલવા બંદર ફરવા જવાનું હોય તો તેની જાહેરાત ઘરમાં અગલા દિવસથી થઈ જાય. જવાને દિવસે મારાં માનું કામ વધી જાય. એ જમાનામાં બહારનું તો કશું જ ખવાય નહિ, એટલે સાથે લઈ જવાનો નાસ્તો બનાવે. મસાલા પૂરી કે મેથીનાં ઢેબરાં. હા, ગુજરાતમાં જેને ‘થેપલાં’ કહે તેને કાઠિયાવાડીઓ ‘ઢેબરાં’ કહે. એક લોકગીતમાં – જે ઘણાએ ઝવેરચંદ મેઘાણીને નામે ચડાવ્યું છે – પણ ઢેબરું શબ્દ આવે છે : ‘મારે ઘેર આવજે માવા, ઊનાં ઊનાં ઢેબરાં ખાવા.’ ‘ગરમને બદલે ઊનું શબ્દનો ઉપયોગ એ પણ કાઠિયાવાડી બોલીની ખાસિયત. પણ પાછા માના નાસ્તા પર જઈએ. પૌવાનો કોરો ચેવડો, મરાઠી સ્ટાઈલનો, એટલે ખાંડ નાખવાની નહિ. ગોળ પાપડી. મોડી બપોરે બધો નાસ્તો પિત્તળના ટિફિન બાસ્કેટમાં ભરાય. (એ વખતે સ્ટેનલેસ સ્ટીલનો પગપેસારો થયો નહોતો. અને થયા પછી ય તે ઘણાં વરસ સુધી મારાં મા તેના વિરોધી રહ્યા. કહેતાં, લોઢાના વાસણમાં તે કાંઈ રંધાય-જમાય? પિત્તળના કુંજામાં પીવાનું પાણી સાથે લેવાય. (એ વખતે કોઈએ પ્લાસ્ટિકનું તો નામ પણ નહોતું સાંભળ્યું. આજે ઘણી વાર વિચાર આવે છે : અડધી જિંદગી તો પ્લાસ્ટિક વગર હેમખેમ ગઈ. પણ પછી ચોર પગલે તે ક્યારે ઘરમાં ઘૂસી ગયું તેની ખબરે ન પડી. અને હવે તો માન ન માન, મૈં તેરા મહેમાન! કપડાની ઝોળીમાં (ફરી, ગુજરાતમાં જેને ‘થેલી કહે, તે કાઠિયાવાડમાં ‘ઝોળી’ કહેવાય.) ટિફિન બાસ્કેટ અને કુંજા સાથે બે પાંચ જૂનાં છાપાં મૂકાય.

આ બધો સરંજામ લઈને સાંજે પાંચેક વાગે અમારું ધાડું નીકળે. ચીરા બજારના સ્ટેન્ડ પરથી મ્યુઝિયમ જતી સાત નંબરની ટ્રામ પકડવાની. બે માળવાળી હોય તો કૂદતા કૂદતા ઉપરને માળે. એક માળની હોય તો બારીની સીટ માટે પડાપડી. આખા મુંબઈમાં ગમે ત્યાં જાવ, એક આનાની ટિકિટ. (એક આનો એટલે આજના છ પૈસા) ઉંમર બાર વરસ કરતાં ઓછી હોય તો ટિકિટ અડધો આનો, એટલે કે એક ઢબુ. ગિરગામથી ધોબી તળાવ, બોરી બંદર, ફાઉન્ટન થઈને ટ્રામ પહોંચે મ્યુઝિયમ. કેટલીક ત્યાં પૂરી થાય, કેટલીક આગળ કોલાબા સુધી જાય. પણ અમારે તો મ્યુઝિયમ ઊતરી જવાનું. ત્યાંથી ચાલતાં પાલવા બંદર. એ વખતે પણ ગેટ વે અને તાજ મહાલ હોટેલ તો ખરાં, પણ બીજાં મકાનો ઓછાં. શીંગ-ચણા અને સૂકી ભેળ વેચનારા ફેરિયા. ફોટા પાડી આપનારા ધંધાદારી ફોટોગ્રાફરો. ઘૂઘવતો દરિયો. એક નંબરની જેટી પર શઢવાળાં વહાણ ડોલતાં હોય. બે નંબરની જેટી પર સ્ટીમ લોન્ચ હાલકડોલક થતી હોય. ચાર આનામાં વહાણ પોણો કલાક-કલાક દરિયામાં ફેરવે. સ્ટીમ લોન્ચની ટિકિટ આઠ આના, પણ અડધા કલાકમાં તો પાછા કિનારે ઉતારી દે. 

અમે તો શઢવાળા વહાણમાં જ બેસીએ. પૂરતાં છડિયાં (પેસેન્જરો) આવી જાય એટલે માલમ લંગર ઉપાડવાનો હુકમ કરે. લંગર ઉપાડ્યા પછી બે-ત્રણ ખારવા ધક્કા મારી મારીને વહાણને થોડા ઊંડા પાણીમાં ધક્કેલે. પછી કૂદકો મારીને વહાણમાં ચડી જાય. ફરી માલમ હુકમ કરે એટલે ધીમે ધીમે શઢ ખોલે. એ વખતે પાલવા બંદર પરનાં બધાં વહાણ એક શઢવાળાં. પવન પડી ગયો હોય તો ચારેક ખારવા હલ્લેસાં મારવા મંડી પડે. અને મને ન્યૂ ઈરા સ્કૂલમાં પિનુભાઈ(પિનાકિન ત્રિવેદી)એ શીખવેલું તેમનું જ લખેલું ગીત યાદ આવે :

હલ્લેસાં માર, હલ્લેસાં માર, 

હલ્લેસાં માર માર હલ્લેસાં,

જવું દૂર દૂર દેશ, માર હલ્લેસાં. 

શઢમાં હવા ભરાય એમ વહાણનો વેગ વધતો જાય. હવે એક ખારવો દરેક જણ પાસે જઈને ટિકિટના ચાર કે બે આના ઉઘરાવે. બે-ચાર સહેલાણીઓ સાથે થોડી ચકમક ઝરે. 

ખારવો : આ છોકરાની ઉંમર બાર વરસ કરતાં વધુ છે. એટલે એના ચાર આના આપો. છોકરાનો બાપ જવાબ આપે તે પહેલાં તેની મા કૂદી પડે : ‘ભાઈ! વો તો હાડ કા બડા હૈ ને, એટલે ઐસા દિખતા હૈ. બાકી અભી તો દસ સાલ ભી પૂરા નથી કિયા.’ ખારવો બબડતો બબડતો બે આની લઈ લે. વહાણના ફડફડતા શઢની જેમ છોકરાની માના મોઢા પર વિજયનું સ્મિત ફડફડતું હોય. 

પાલવા બંદરે શઢવાળાં વહાણ

નાખુદા ઈશારો કરે એટલે શઢ પાડી નખાય. સુકાની એકાગ્ર બનીને વહાણને અર્ધ ગોળાકાર ફેરવીને ઊંધી દિશામાં વાળે. ફરી શઢ ફરફરે, હલ્લેસાં મરાય. એક નંબરની જેટી નજીક આવે એટલે કિનારા પરના ખલાસી દોરડાં ફેંકે. વહાણ પરના ખલાસી એને ખેંચી ખેંચીને વહાણને કિનારે લઈ જઈ નાંગરે. એક પછી એક છડિયાં ઊતરી જાય. ઊતર્યા પછી કોઈ છોકરો ફરી બેસવાની હઠ કરે તો તરત બાપ તેને ચૌદમું રતન દેખાડી દે. છોકરીને તો ગળથૂથીમાંથી જ શીખવ્યું હોય કે કશું મગાય જ નહિ, જે મળે તેમાં જ સંતોષ માની જીવવાનું એટલે એ બિચારી તો ક્યાંથી હઠ કરે?

અમે ઊતરીને ગેટ વેની નીચે પહોચીએ. સાથે લીધેલાં જૂનાં છાપાં જમીન પર પથરાય. એ જ ડાયનિંગ ટેબલ, અને એ જ અમારી ડાઈનિંગ ચેર. ટિફિનમાંથી કાઢેલો બધો નાસ્તો વચ્ચોવચ ગોઠવાય. આજુ બાજુ અમે બધાં. થોડી વારમાં તો બધો નાસ્તો સાફ! ખાતાં ખાતાં તાજ મહાલ હોટેલનું ભવ્ય મકાન જોઈએ ને વિચાર આવે કે આ હોટેલમાં અંદર જવાનું મળે તો કેવું સારું! 

બે-ત્રણ વરસે કોઈ VIP મહેમાન આવે ત્યારે તેમને એલિફન્ટાની આખા દિવસની સહેલગાહે લઈ જવાના. આ ‘એલિફન્ટા’ નામ તો આજે લખાઈ ગયું. એ વખતે તો એનું નામ ઘારાપૂરી. એ વખતે ત્યાં સ્ટીમરમાં જવું પડે. જલ લક્ષ્મી અને કાલા પાની નામની બે સ્ટીમર આંટાફેરા કરે. પાલવા બંદરના કાંઠાનાં પાણી છીછરાં એટલે એ કિનારે ન આવી શકે. દરિયામાં થોડે દૂર ઊભી હોય. સ્ટીમ લોન્ચ મુસાફરોને સ્ટીમર સુધી લઈ જાય. બધાં ચડી જાય એટલે કેપ્ટન હોર્ન વગાડે. બે મોટાં ભુંગળાંમાંથી કાળો ધુમાડો ઊભરાય. અને સ્ટીમર ચાલવા લાગે. ઘારાપૂરીને કિનારે તો સ્ટીમ લોન્ચ પણ નહિ. નાની હોડીઓ મુસાફરોને સ્ટીમરમાંથી કાંઠે લઈ જાય. એ વખતે ત્યાં નહિ વીજળી, નહિ નળનું પાણી. રેસ્તોરાનું તો નામ નિશાન નહિ. ગુફાઓ સુધી જવાને રસ્તે માછીમાર બાઈઓ તાડ ગોળા, લીલી વરિયાળી, બોર, વગેરેની નાની નાની ઢગલીઓ કરી વેચતી હોય. એકાદ મોપલો લીલાં નાળિયેર લઈને બેઠો હોય. આજે ૬૦-૭૦ કે તેથી વધુ રૂપિયામાં મળતું નાળિયેર ત્યારે ચાર આનામાં મળે, પણ ઘણા સહેલાણીને તો તે મોંઘુ લાગે. એકાદો ફેરિયો રોજર્સ કે ડ્યુક, કે પાલનજીનાં ઠંડાં પીણાં વેચતો હોય. જો કે બરફ તો દુર્લભ, એટલે આ પીણાં માત્ર નામ પૂરતાં કોલ્ડ ડ્રિન્ક. મેટલનાં કેન, પ્લાસ્ટિકની બાટલીઓ, કે ટેટ્રા પેકનું તો નામ નિશાન નહોતું. કોલ્ડ ડ્રિંક પીધા પછી ખાલી બાટલી પાછી આપી દેવાની. પૈસા અને પર્યાવરણ, બંનેની બચત. હા, કેટલાક સહેલાણી અત્રતત્રસર્વત્ર, કાગળના ડૂચા, કે બીજો કચરો નાખતા જાય. ત્યારે તો કોઈએ એ શબ્દ સાંભળ્યો નહોતો, પણ આજની ભાષામાં ઘણોખરો કચરો ‘બાયોડિગ્રેડેબલ.’

વાચક મિત્રો આજે મનમાં ને મનમાં ‘ચલતી કા નામ ગાડી’ ફિલ્મમાં કિશોર કુમારે ગાયેલું પેલું ગીત ગણગણતા હશે :

જાના થા જાપાન, પહુંચ ગયે ચીન.

પણ બાળપણની નહિ, બોમ્બેના ફોર્ટની વાતો હવે પછી, આઈ શપ્પ્થ. 

e.mail : deepakbmehta@gmail.com

XXX XXX XXX

(પ્રગટ : “ગુજરાતી મિડ-ડે”; 20 એપ્રિલ 2024)

Loading

...102030...725726727728...740750760...

Search by

Opinion

  • રાજનીતિમાં વૈચારિક સફાઈના આગ્રહી: પંડિત દીનદયાલ
  • દમ પતી જાય એને દંપતી કહેવાય 
  • સ્ક્રીનની પેલે પાર : જ્યારે ડિજિટલ એસ્કેપ મોતનો ગાળિયો બને ત્યારે
  • ચલ મન મુંબઈ નગરી—327 
  • માતૃભક્ત મન્જિરો

Diaspora

  • છ વર્ષનો લંડન નિવાસ
  • દીપક બારડોલીકરની પુણ્યતિથિએ એમની આત્મકથા(ઉત્તરાર્ધ)ની ચંદ્રકાન્ત બક્ષીએ લખેલી પ્રસ્તાવના.
  • ગાંધીને જાણવા, સમજવાની વાટ
  • કેવળ દવાથી રોગ અમારો નહીં મટે …
  • ઉત્તમ શાળાઓ જ દેશને મહાન બનાવી શકે !

Gandhiana

  • ગાંધી ‘મોહન’માંથી ‘મહાત્મા’ બન્યા, અને આપણે?
  • ગાંધીહત્યાના પડઘા: ગોડસેથી ગોળવલકર સુધી …
  • ગાંધીની હત્યા કોણે કરી, નાથુરામ ગોડસેએ કે ……? 
  • ગાંધીસાહિત્યનું ઘરેણું ‘જીવનનું પરોઢ’ હવે અંગ્રેજીમાં …
  • સરદાર પટેલ–જવાહરલાલ નેહરુ પત્રવ્યવહાર

Poetry

  • સખીરી તારો એ હૂંફાળો સંગાથ …
  • વસંતાગમન …
  • એ પછી સૌના ‘આશિષ’ ફળે એમ છે.
  • ગઝલ
  • નહીં આવન, નહીં જાવન : એક  મનન 

Samantar Gujarat

  • ઇન્ટર્નશિપ બાબતે ગુજરાતની યુનિવર્સિટીઓ જરા પણ ગંભીર નથી…
  • હર્ષ સંઘવી, કાયદાનો અમલ કરાવીને સંસ્કારી નેતા બનો : થરાદના નાગરિકો
  • ખાખરેચી સત્યાગ્રહ : 1-8
  • મુસ્લિમો કે આદિવાસીઓના અલગ ચોકા બંધ કરો : સૌને માટે એક જ UCC જરૂરી
  • ભદ્રકાળી માતા કી જય!

English Bazaar Patrika

  • “Why is this happening to me now?” 
  • Letters by Manubhai Pancholi (‘Darshak’)
  • Vimala Thakar : My memories of her grace and glory
  • Economic Condition of Religious Minorities: Quota or Affirmative Action
  • To whom does this land belong?

Profile

  • તપસ્વી સારસ્વત ધીરુભાઈ ઠાકર
  • સરસ્વતીના શ્વેતપદ્મની એક પાંખડી: રામભાઈ બક્ષી 
  • વંચિતોની વાચા : પત્રકાર ઇન્દુકુમાર જાની
  • અમારાં કાલિન્દીતાઈ
  • સ્વતંત્ર ભારતના સેનાની કોકિલાબહેન વ્યાસ

Archives

“Imitation is the sincerest form of flattery that mediocrity can pay to greatness.” – Oscar Wilde

Opinion Team would be indeed flattered and happy to know that you intend to use our content including images, audio and video assets.

Please feel free to use them, but kindly give credit to the Opinion Site or the original author as mentioned on the site.

  • Disclaimer
  • Contact Us
Copyright © Opinion Magazine. All Rights Reserved