છઠ્ઠા નોરતે મા આદ્યશક્તિને પ્રાર્થના :
માડી, અમારાં શેરી-રસ્તા-જાહેર જગ્યાઓ તો જાણે કે સફાઈ કામદાર સ્ત્રી-પુરુષો સાફ કરે છે.
ઘણાં ઘરોમાં કચરાં-પોતાં મોટે ભાગે સ્ત્રીઓ જ કરે છે. દિવાળી કે અન્ય અવસરે સાફસફાઈ પણ સ્ત્રીઓ જ કરે છે. બાળકોને પખાળવાનું કામ પણ સ્ત્રીઓનું હોય છે.
અપવાદો બાદ કરતાં ઘરનાં જાજરૂ-બાથરૂમ (જો સેવક ભાઈ કે બહેન) ન ધોતાં હોય તો મોટે ભાગે ઘરની મહિલાઓ જ કરે છે. માડી, ભક્તોને કહેજો કે ખરાબ ન લગાડે, પણ પુરુષોનાં અંતર્વસ્ત્રો ધોવામાં પણ લગભગ આવું જ છે. સ્ત્રીઓનાં અંતર્વસ્ત્રો પુરુષો ધુએ એવી કલ્પના પણ અનકમ્ફર્ટેબલ બનાવનારી લાગે – અહીં આ બધું વધારે પડતું થાય છે એમ થવાનું બધાંને …
એટલે મા, અમને એવી સમજ આપો કે જ્યાં જ્યાં, જ્યારે જ્યારે શક્ય બને ત્યાં ઘરની સ્વચ્છતાનાં કામ ઘરનાં પુરુષો પણ કરે, એને શક્ય બનાવે.
22-10-2020
“મારી જિંદગીની અંદર મેં અનેક કાર્યો કર્યાં છે. તેમાંનાં ઘણાં કાર્યોને માટે મારા મનમાં હું મગરૂરી પણ માનું છું. કેટલાકને સારુ પશ્ચાતાપ પણ થાય છે. એમાંના ઘણાં મોટી જવાબદારીવાળાં પણ હતાં. પણ અત્યારે જરાયે અતિશયોક્તિ વિના હું કહેવાને ઇચ્છું કે, મેં એવું એક પણ કાર્ય નથી કર્યું કે, જેની સાથે આજે કરવાના કાર્યનો મુકાબલો થાય. આ કાર્યમાં મને ભારે જોખમ લાગે છે. તે એ કારણથી નહીં કે એમાં પ્રજાને નુકસાન રહેલું છે, પણ મને દુઃખ થયા કરે છે અથવા હું મારા મનમાં મુકાબલો કરી રહ્યો છું. તે એક જ વસ્તુ છે કે હું જે કાર્ય કરવા બેઠો છું તેને માટે હું લાયકાત ધરાવતો નથી. આમ હું વિવેકદૃષ્ટિએ નથી કહી રહ્યો, પણ મારો આત્મા જ કહે છે તે હું તમારી સામે આલેખી રહ્યો છું. મને જો ખબર હોત કે અત્યારે જે કાર્ય કરવાનું છે તે કેળવણીનો જે ખરો અર્થ છે તેને અવલંબીને કરવાનું છે તો મારે આ પ્રસ્તાવના મૂકવી ન પડત. આ મહાવિદ્યાલયની પ્રતિષ્ઠા કરવાનો હેતુ કેવળ વિદ્યાદાન આપવાનો નથી, પણ આજીવિકાની પ્રાપ્તિને સારુ સાધન કરી આપવાનો પણ છે, અને એ સારુ આ વિદ્યાલયની સરખામણી ગુજરાત કૉલેજ આદિની સાથે કરું છું ત્યારે મને ઘૂમરી આવે છે.
