ઘણા સિનિયરોને (ડોસાઓને), યાદ જ નથી હોતું કે તેઓ પરણેલા છે. અને આનંદની વાત એ છે કે તેમને તે યાદ કરાવવા તેમની પત્ની ત્યાં હાજર હોય છે. અને સિનિયરોને તેઓ પરણ્યા કેમ ? એમ પૂછો તો તેમણે વિચારવું પડે કે તેઓ કેમ પરણ્યા છે! સ્ત્રીઓને પૂછો તો કહેશે કે અમારે જીવનમાં સેટલ થવું હતું. પરણીને પુરુષ સેટલ નથી થતો. સરન્ડર થાય છે. પુરુષને સેટલ થવા માટે છોકરી નહીં નોકરી જોઈએ. અને પ્રશ્ન તો ઊભો રહે જ છે. કે પરણ્યા કેમ? જૂની હિન્દી ફિલ્મોમાં જ્હોની વોકર કહેતો કે "પાગલ કુત્તેને કાટા થા ઈસી લિયે શાદી કી."
મારા બાલુકાકાને એ જ સવાલ પૂછ્યો તો કહે, "કે ભાઈ, મને વરઘોડાનો શોખ હતો. લોકોના જેટલા વરઘોડા જોતો ત્યારે એમ જ થતું કે આપણો વરઘોડો ક્યારે નીકળશે? મેં આ વાત દાદાને કરી. અને તેમણે ધામધૂમથી વરઘોડો કાઢીને પરણાવ્યો. પછી બધા તો છૂટી ગયા. અને મારે તારી કાકી સાથે રહેવાનું થયું. અમે તો લગ્ન પહેલાં કદી મળ્યાં નહોતાં. મને ખબર નહોતી કે એને મારી કોઈ વાત ન ગમે તો ગુસ્સે થઈ, વસ્તુઓને મારા તરફ ફેંકવાનું ગમે છે. અને મને મારો જવાબ મળી ગયો. પુરુષને વરઘોડો–લગ્ન સમારંભ અને લગ્નનો દિવસ ગમે છે. લગ્નમાં મહાલવા માટે એક દિન કા સુલતાન બનવા લગ્ન કરવા ગમે છે. અને લોકોએ પણ એને ચઢાવ્યો અને વરરાજાનું સંબોધન કર્યું. અને વાંદરાને દારૂ પીવડાવ્યો. લગ્નદિન એટલે જાણે લગ્નજીવનના પુસ્તકનું કવર. તેના પરથી પુસ્તક પસંદ કરવા જેવું, અંદર શું છે તે સરપ્રાઈઝ છે. અને મોટે ભાગે એ સરપ્રાઈઝ જ નીકળે છે. વાત એમ કે લગ્ન જુવાનીમાં થાય છે. જુવાનીની કાંઈ ઓર ખુમારી હોય છે. જુવાનીમાં બીજાં પરણેલાંઓની પરણ્યા પછીની હાલત જોવા જેટલી પણ બુદ્ધિ હોતી નથી. પુરુષોને લગ્ન કરવાનો શોખ હોય તો પત્ની તો દેખાવડી શોધે. નાક આશા પારેખ જેવું અને આંખો હેમા માલિનીનાં જેવી. પરંતુ તેમને ખબર નથી હોતી કે આંખ અને નાક કરતાં જીભ અગત્યની છે. મતલબ કે રૂપ રંગ જુવાનીના ચાર દિવસના અને સ્વભાવ સિનિયર થતા સુધી રહેવાનો. એ વાતની કોઈ પણ પુરુષને ખબર હોતી નથી.
હિન્દી ફિલ્મોમાં શમ્મી કપૂર અને આશા પારેખ સાથે તેમના મા બાપના રોલમાં ઓમ પ્રકાશ અને તેની ભાગ્યવાન પત્ની લલિતા પવાર પણ હોય છે. તે સિનિયર જોડી કાયમ લડતી ઝગડતી હોય છે. જુવાનોએ નજર આશા પારેખ કરતાં લલિતા પવાર પર રાખવી જોઈએ. તો ખબર પડે કે આજની બધી આશા પારેખો ભવિષ્યની લલિતા પવારો છે. આજની નાજુક પત્ની અને આજનો સેક્સી વરરાજા પાંચ વરસ પછી પેટ પર ટાયર લટકાવીને ફરતા હશે, અને જો પેટ ન વધે તો તેમનાં ટાયરમાંથી હવા નીકળી ગઈ હશે.
જગતમાં દરેક જુવાન પુરુષને પોતાના જેવું કોઈ હોશિયાર લાગતુ નથી. પણ પરણ્યા પછી અક્કલ ઠેકાણે આવે છે. ત્યારે ખૂબ મોડું થઈ ગયું હોય છે. બધા જુવાનો, અર્જુન જેવા હોય છે. તેમને માછલીની આંખ જ દેખાય છે. એ માછલી પાછળની સ્ત્રી નથી દેખાતી. કૌરવો હોશિયાર હતા. તે પણ ધનુર્વિદ્યામાં પ્રવીણ હતા. પણ એમને જેવી ખબર પડી કે જો માછલીની આંખ વીંધીશું તો દ્રૌપદીને પરણવું પડશે કે દુર્યોધને બધાંને જણાવી દીધું કે બેસી જ રહેજો. અને માછલીની આંખ વીંધવાનું માંડી વાળ્યું. જો, પછી શું થયું ? મહાભારત થયું. દુર્યોધન સાચો પડ્યો ને!
આજકાલ સાઠ વરસની ઉંમર સિનિયરમાં નથી ગણાતી. તેમ જ આધેડ વય પણ ન ગણાય. અને હવે દવાઓ એટલી બધી શોધાય છે ને કે પહેલેના જમાનામાં સાઠ વરસે આવતો હૃદય રોગ તો આજે લગભગ કંટ્રોલમાં આવી ગયો છે. એટલે સિત્તેરના સિનિયર તો તમને સામાન્ય રીતે મળી રહે. હું અને મારા પત્ની બન્ને સિત્તેરનાં થયાં. અત્યાર સુધી તે પચાસની હતી. અને એકાએક તેણે નક્કી કર્યું કે હવે ઉંમર ખેંચાય તેમ નથી. તો લોકોને કહે કે હું પંચોતેરની છું તો બીજી સ્ત્રીઓ કહે કે, "ના હોય, મને તો તમે સાઠનાં લાગો છો.” તો એ તેને ગમે છે.
પત્નીજીને હિન્દી સિરિયલો ગમે છે. તે પણ સાઉન્ડ ઓફ કરીને જુએ છે. કારણ ? હિન્દી સિરિયલોમાં ડાયલોગ જેવું કાંઈ હોતું નથી. ફક્ત સ્ત્રીઓના લેટેસ્ટ ફેશનના ડ્રેસિસ જોવા ગમે છે. બીજું તો કાંઈ નહીં પણ હિન્દી સિરિયલોની, પત્નીજી પર એટલી અસર થઈ છે કે તે હવે બેડરૂમમાં સૂવા આવે છે. ત્યારે કોઈનાં લગ્નમાં તૈયાર થઈને જતી હોય એમ મેક અપ સાથે આવે છે.
જો કોઈ દવાની કમર્શિયલ આવે તો તે મારા સામું જોયા કરશે. પછી હું આશ્ચર્યથી એના સામું જોઉં અને પૂછું ‘શું છે, મને ટગર ટગર જોયા કેમ કરે છે?‘
‘ના એ તો જોઉં છું કે તને બેઠા બેઠા હાંફ ચઢે છે કે નહીં? આ લોકો જે દવા બતાવે છે. તે લઈએ તો હાંફ બંધ થઈ જાય.’
દરેક દવા મારે લેવી જોઈએ એ એમ માને છે. એક વખતે સોફામાં બેઠાં બેઠાં મારા પગ લાંબા ટૂંકા કરાવતી હતી. અને મારી નજર ટી.વી. પર ગઈ તો અંદર કેલ્શિયમની ગોળીઓની, કમર્શિયલ ચાલતી હતી, પગ મજબૂત કેવી રીતે કરવા તેની.
પછી હું સમજી ગયો કે મારા પત્નીને મારી હેલ્થની બહુ ચિંતા રહે છે. એટલી હદે કે રાતે બેડમાં ઊંઘતો હોઉં તો ય ઊઠાડશે. ‘તારા નશ્કોરાં નહોતા બોલતા એટલે ચેક કરતી હતી. એ બધું બરાબર છે ને! પેલા ભરતભાઈને ઊંઘમાં જ હાર્ટ એટેક આવ્યો હતો. અને પછી બીચારા માલતીબહેનને લોકો કેવું સંભળાવતા હતા? અને તારી ચિંતામાંને ચિંતામાં મને ઊંઘ નહોતી આવતી. ચાલ હવે નિરાંત થઈ. હવે સૂઈ જવાશે.‘
"પણ તેં મને ઊઠાડી દીધો .હવે મને ઊંઘ નહીં આવે."
"ધેટ ઈઝ યોર પ્રોબ્લેમ. કાલે તારા માટે ટી.વી. પરથી ઊંઘની કોઈ દવા શોધી કાઢીશ. મને સૂવા દે."
વસ્તુ એ છે કે સિનિયર અવસ્થામાં સ્ત્રી અને પરુષ બન્નેને સાથે સૂવાનું કારણ જ નથી હોતું સિવાય કે એકમેકને ઊંઘ આવે છે કે નહીં તે ચેક કરવાનું , અને સાથે સૂતા હોય તો અડકવાનું નહીં કારણ કે અડધી રાતે કોઈ અડકે તો ઝબકીને જાગી જવાય છે.
છેલ્લે, બધા જ સિનિયરો બીચારા નથી હોતા. કોઈક તો મારા બાલુકાકા જેવા સાહસિક પણ હોય છે. એક વખતે તે બેઠા બેઠા રડતા હતા. મેં કારણ પૂછ્યું. તો કહે કે, “હું પાછો બાપ બનવાનો છું.”
મેં કહ્યું કે “તે તો આનંદની વાત કહેવાય. રડો છો કેમ?” તો તે બહાદુરકાકા બોલ્યા, કે “તે વાત તારી કાકીને કેવી રીતે જણાવું?”
કુર્યાત્ સદા મંગલમ્
https://www.facebook.com/harnish.jani.7/posts/10212225367362810
લંડન કથાનાં સંસ્મરણો આલેખવાનું નિમંત્રણ સૌને અપાયું છે, સૌ પોતપોતાની રીતે એ સોનેરી દિવસોની યાદગીરીનું આલેખન કરતા રહેવાના છે. ત્યારે મારી આ નાનકડી આહુતિ ..
