આંદોલનમાં જવા
પરોઢથી
તૈયાર થયેલા
ખેડૂતોનાં ખિસ્સાંમાં
આપણે
ગઈ સાંજે
લખેલી કવિતા મૂકી દઈએ.
મીરાં,
જો આ ખેડૂત જીવી જશે તો?
આપણી
કવિતા જીવી જશે !
કવિતા જીવી જશે તો !
માણસ પણ જીવી જશે !
સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 01 જૂન 2022; પૃ. 13
કોઈ સવારે
તમે ચાંદીની થાળીમાં
મજેથી પરિવાર જોડે
પૂરણપોળી
ખાતાં હોય અને હું,
વીજળીના તારેથી
ક્રાંઉ ક્રાંઉ કરતો
મારા હકના
રોટીના બે ટુકડા માટે
તમારા આભને
ચીસોથી ખરડી નાંખું તો?
કદાચ
તમે આવેશમાં આવીને
મારી ક્રાંઉ ક્રાંઉને સદા માટે ચૂપ કરી દેવા
ગોળીએ વીંધી નાખશો તો?
હું ઈશ્વર પાસે
બે હાથ જોડી
તમે કરેલા ઉપકારનો
આભાર વ્યક્ત કરી શકે,
મારી આવનાર નવી પેઢીને
આટલું તો જરૂર સમજાઈ જશે કે,
અહીં પેટનો ખાડો પૂરવા
રોટીના બે ટુક્ડા માટે
મારાં પૂર્વજનોને લોહી આપવું પડ્યું હતું!
હક્ક મેળવવા!
અમારે શું નહીં આપવું પડે?
સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 01 ઍપ્રિલ 2022; પૃ. 02
ક્યાં લગી આમ
ગભરું પારેવડાની જેમ
ચાંચ ઘસતા
ખરાવાડના ખૂણેખાંચરે
વેરાયેલા દાણા વીણતા રહેશો?
દેખાતા પેલા ખેતરને
કાળાં ડિબાંગમાંથી લીલું કરવામાં
જો તમે લોહી પસીનો
એક કરી દીધો હોય તો?
કાંટાળી વાડની
કોઈ ચિંતા કર્યા વગર
યા હોમ કરીને કૂદી પડો!
ખેતર વચ્ચે
પેલી હાથ લાંબા કરીને ઊભેલ
વ્યક્તિ
એ કોઈ માલિક નથી પણ
એ તો છે ચાડિયો
જે ખુદ બિચારો લાચાર ઊભો છે
માણસની વ્યથામાં
ચીંથરે હાલ
આકાશ નીરખતો !!!
ન્યૂ યૉર્ક, યુ.એસ.એ.
સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 01 ઍપ્રિલ 2022; પૃ. 02