આપણે
એકમેકને પ્રેમ કરીએ છીએ
ત્યારે
પરિવર્તનશીલ જગતમાં
આપણે લીધે
નવું કશું જ બનતું નથી.
માત્ર
ધુમ્મસિયું પ્રભાત સ્વચ્છ બને છે,
વાદળાં ખસી જઈ
આકાશી નીલિમાને પ્રગટ કરે છે,
બંધ કળીઓનો 
માદક પુષ્પોમાં ઉઘાડ થાય છે,
અને પતંગિયાં
ઠેર ઠેર
આપણી વાતોનો
રંગબેરંગી આસવ ઢોળે છે.
બસ, એટલું જ!
    —

સૌજન્ય : પન્નાબહેન નાયકની ફેઇસબૂક દિવાલેથી સાદર

દર્પણ સમ જલ, મૌનનો કેફ ચડે,
જાણે કહેવાની હતી કંઈ એક વાત.

તું ગઈ ને રહી ગઈ પોકારતી આંખો,
ને કંઠે અટકી ગઈ પ્રણયરંગોની વાત.

ઘડીકમાં ઘેરાય આવે અશ્રુ ઘટાઓ,
આંસુઓનું દરદ ખટકે છે દિનરાત.

હાસ્યને બહાને પણ હું ખૂબ રડી છું,
સહનશક્તિ વડે સંજોગ શાસનની વાત.

અંતરનું ક્રંદન કેમ કરી હું તજું એ સાગર,
મૂંગે મૂંગે રોઈ આછું આછું હસવાની વાત.

ઘાટકોપર, મુંબઈ

e.mail : bijaljagadsagar@gmail.com

મને જોઈ એની નજર એમ ઝૂકે,
જરા પર્ણ પર કોઈ ઝાકળ ન મૂકે.
બધા કામ છોડી તને હું નિહાળું,
મને કામ બીજું કશું જો ન સૂઝે.
પડે જો ખબર તો કહું છું બધાને,
બધું આવડે એ સમજથી ન પૂછે.
મને પણ લહેરો લઈ જાવ કાંઠે
બધાના હૃદયમાં સમંદર ન ડૂબે.
હવે આંખના હું જ રણમાં રહું છું.
ભરમ છે કહી 'આંસુ' 'आદત' ન લૂછે.

2035, Yogeshwar Nagar Soi. GHB, Kanakpur, Kansad, Sachin – 394 230

e.mail : aadatcreation@gmail.com