"પ્રણય" જામનગરી
27-09-2021

એ હળાહળ અસત્ય બોલે છે,
સાંભળી લોક સહુએ ડોલે છે !

એ અભિનયનો બાદશાહ હો એમ,    
ઝૂમી ઝૂમીને ઝૂઠ બોલે છે !  

સત્ય જેવું પછી રહે ક્યાંથી ?
ત્રાજવે એને ખુદના તોલે છે !  

અસ્ત સહુમાં થઈ રહ્યો સૂરજ,
આગ ઓલાઇ होले-होले છે ! 

હિમશિલા થઇ ગઇ બધી વસ્તી ,
ફક્ત એ એકલો જ શોલે છે ! 

માણસોની વિવશ ઉદાસીઓ ,
મારા મનને બહુ કરકોલે છે ! 

સૂની સૂની બજાર જોઉં છું,
ક્યાં ગરીબો વધારે મોલે છે ! 

ગીધ-સમળી ને બાજ જલસામાં;
હાથમાં આવે એને ઠોલે છે ! 

દાદ-ફરિયાદ જેવું કૈં જ નથી,
ફક્ત દાદાગીરી જ બોલે છે ! 

પંખીઓ ભસ્મીભૂત થઇ જાતા,
આંખ એની એ જ્યારે ખોલે છે !     

ના ત્વચા જેવું કૈં રહ્યું તન પર,
રુંવે રુંવેથી રોજ છોલે છે !  

મોંઘવારી નડે છે બહુ સહુને,
ક્યાં "પ્રણય", કોઇ કશું બોલે છે !

તા. ૨૬/૦૯/૨૦૨૧

□  

Category :- Poetry / Poetry