માંસાહારીનું મનોમંથન:

મૂકેશ પરીખ
08-07-2020

કેટલાંયે જીવોને આ ઉદરે પચાવીને બેઠો છું,
હવે સમજાયું કૈંક ગુનાઓ છુપાવીને બેઠો છું.

મા-બાપ, અને બાળકો ને અતિ ચાહવાં છતાં,
કેટલાં ય મૂંગાં જીવોને અનાથ કરીને બેઠો છું.

પત્ની તો સદા જીવથી યે અધિક છે મારા માટે,
કેટલી ય મૂંગી માદાઓને વિધવા કરીને બેઠો છું.

ઘરખૂણે પરિવાર સહિત સલામતી માંગતો રહું,
કેટલાં ય મૂંગા જીવોના હું ઘર ઉજાડી બેઠો છું.

કોરોના પ્રસરાવનાર જીવો ને ક્રૂરતાથી કોસું છું,
ખરેખર હક છે કોસવાનો એ વિચારતા બેઠો છું.

‘મૂકેશ’ ધિક્કાર છે એ સહુ દયાહીન સંહારકોને,
હવે સદ્દબુદ્ધિ દેશે પ્રભુ એ આશ લઈને બેઠો છું.

કોરોના વાયરસ વેળા

એપ્રિલ ૨૦૨૦

e.mail : [email protected]

Category :- Poetry