POETRY

માણસ જેવો માણસ છું

ભગવતીકુમાર શર્મા
26-12-2013

માણસ જેવો માણસ છું

કોમળ છું, કાંટાળો છું; માણસ જેવો માણસ છું;

પોચક છું, પથરાળો છું; માણસ જેવો માણસ છું.

આકાશે અણથક ઊડવું, આ ધરતી પર તરફડવું;

ઘાયલ છું, પાંખાળો છું; માણસ જેવો માણસ છું.

આંખે અશ્રુની ધારા, હોઠે સ્મિતના ઝબકારા;

ખુલ્લો છું મર્માળો છું, માણસ જેવો માણસ છું.

ધિક્કારું છું હું પળમાં, પ્રેમ કરું છું હું પળમાં

આશિક છું, કજિયાળો છું; માણસ જેવો માણસ છું.

ચોમાસે પાણી પાણી; ચૈત્રે લૂ ઝરતી વાણી;

ભેજલ છું, તડકાળો છું; માણસ જેવો માણસ છું.

શ્વાસોની મનભર માયા, મૃત્યુની નિશદિન છાયા;

ક્ષણક્ષણનો તરગાળો છું, માણસ જેવો માણસ છું.

Category :- Poetry

વહેતા શબ્દ

'બાબુલ'
18-12-2013

પાતળી હવામાં વહેતા શબ્દ

અર્થને ઝાલી

વળગણને પીડતા રહ્યા

પીગળતા રહ્યા …

હેતાળ અાશિષ કેરા 

અાશ્લેશ દેતા

શીતળ શાતા:

ભીના વાતાવરણમાં

સ્મરણ ઉભરતા રહ્યા 

વળગણ અાછું રડતા રહ્યા. 

e.mail : [email protected]

Category :- Poetry