POETRY

પ્રણયગીતા

‘પ્રણય' જામનગરી
27-04-2022

(સાધુ શ્રેણીની ગઝલો)

— 1 —

     આગમન ને ગમન સમજ સાધુ
     સહુ વિચારો પવન સમજ સાધુ.
     ક્ષણ પછીની ક્ષણો અલગ લાગે,
     વૃત્તિઓનું શમન સમજ સાધુ.
     ત્યાં જ વસવાનું છે હવે તારે,
     ઘોર જંગલ ચમન સમજ સાધુ.
     લાગણી હોય દિલ તણી સાચી,
     હોય છે ત્યાં અમન સમજ સાધુ.
     કામ આવે છે ખાક મુઠ્ઠી પણ,
     કામનું છે બદન - સમજ સાધુ.
     જે મળે એ સગુંવહાલું છે,
     આખી દુનિયા વતન સમજ સાધુ.
     જીવ રાજી ‘પ્રણય’ થતો કેવો,
     જો મળે હમવતન ! સમજ સાધુ.

28-11-2005

— 2 —

     હોય શી ખોટ ધન તણી સાધુ !
     માથે બેઠો અલખધણી સાધુ.
     શું કરીશું એ તાપણી સાધુ ?
     ધખધખે આપણી ધૂણી સાધુ !
     ધાર ના કાઢ બહુ વિચારોની,
     વાગશે ક્યાંક એ અણી સાધુ.
     આભને જો ફરી-ફરી પાછું,
     ઝગમગે જ્યાં  કણી-કણી સાધુ.
     મર્મની વાત છેડ મા' અકસર,
     તાર ઉઠ્ઠે છે ઝણઝણી સાધુ.
     એક વેળા નજર ભરી નીરખી,
     આખ્ખી મોસમ લીધી લણી સાધુ.
     કોઇના થાય ના આ સંસારી,
     રાખ મા' આશ વાંઝણી સાધુ.
     ક્યાંક તાણો - તો ક્યાંક વાણો છે,
     તેં ય ચાદર ખરી વણી સાધુ !
     ઓળખે તૂં તને બરોબર પણ,
     આવડત એટલી ઘણી સાધુ.
     પાર આવે ન આહીં ભણતરનો,
     ક્યાં લગી તૂં શકે ભણી સાધુ !
     કુંડલિની  ‘પ્રણય’ સહસ જાગી,
     કાય આખી ય ધણધણી સાધુ.

29-11-2005

— 3 —

     આ રહ્યો તારો એ જ પથ સાધુ
     વાળ, આ રસ્તે તારો રથ સાધુ.
     તીર્થ તારા મહીં જ છે સઘળાં,
     શું ફરે છે હજી તીરથ સાધુ !
     ત્યાં લગી કોણ સાધુ કહેવાનું ?
     જ્યાં લગી છે ગરથ-ગરથ સાધુ !
     કાન મારા શ્રવણ કરે એનું,
     તારી કથની ફરીથી કથ સાધુ.
     ખોલ લોચન ‘પ્રણય’ ફરી ત્રીજું,
     મન મથે છે ફરી મન્મથ સાધુ.

29-11-2005

— 4 —

     હોય હોવું જો જલકમલ સાધુ
     તો બને ધન્ય સહુએ પલ સાધુ.
     આશ ત્યાં રાખવી નકામી છે,
     આજ એવી જ હોય કલ સાધુ.
     ભેદ છે વક્તનો ફકત આહીં,
     છે બધું ચલ અને અચલ સાધુ.
     વીતતી પળ અહીં જે અણજાણી,
     આગ અથવા તો છે અનલ સાધુ.
     બોલવું-ચાલવું જરા સમજી,
     હોય અણજાણ જ્યારે સ્થલ સાધુ.
     પાર તૂં ઉતર્યો સમજ પળમાં,
     થાય આ પ્રશ્ર્ન જ્યારે હલ સાધુ.
     જાઉં તો જાઉં ક્યાં હવે આહીં ?
     કામ કરતી નથી અકલ સાધુ.
     ચાલતો એટલું વધે અંતર,
     ખૂબ લાંબી છે આ મજલ સાધુ !
     આ બધું જોઇ-જોઇ સંસારે,
     આંખ મારી બને સજલ સાધુ.
     મોક્ષ તો જોઇએ મને - સહુને,
     શોધ રસ્તો કશો સરલ સાધુ.
     થાય પ્રશ્નો ઘણીય વાર મને,
     રુપ તારું કયું અસલ સાધુ ?
     જાય ફસકી અવર સહુ આહીં,
     તૂં રહે એકલો અટલ સાધુ.
     કાયદો પ્રેમનો સફળ થાયે,
     થાય એનો ય જો અમલ સાધુ.
    ક્યાંય ખરડાય ના કશી વાતે,
    તૂં રહે છે અહીં નિર્મલ સાધુ.
    છોડ ચિંતા, જવા દે એ બાબત,
    કોણ સારું-ને કોણ ખલ સાધુ.
    સાથ તારીય આવવું મારે,
    હું લખી લઉં જરી ગઝલ સાધુ.
    સુખ અને દુ:ખ નથી ‘પ્રણય’ અમથા,
    ભોગવે સહુએ કર્મફલ સાધુ.

30-11-2005   

Category :- Poetry / Poetry

ડૂમો

બીજલ જગડ
22-04-2022

ફાટી ફાટી આંખ ને કંઠે ય ડૂમો
કાળજે મૌન પાંપણે લચકે ડૂમો.

પ્હાડે પ્હાડે ઝરણ ને કંઠે ય ડૂમો,
વાર્તા કરે વાદળ એના વાયરે ડૂમો

ભીની ભીની છાતી કંઠે ય ડૂમો,
કેક્ દરિયા પીધા ધોધની ધારે ડૂમો.

ટીપે ટીપે ડૂબે દુષ્કાળ કંઠે ય ડૂમો,
તરવા નીસર્યા ખાબોચિયાંની ઠાઠે ડૂમો.

યાતાયાત લથબથ કંઠે ય ડૂમો,
ભડભડ કાળું એકાંત રૂંવે રૂંવે ડૂમો.

ઘાટકોપર, મુંબઈ

e.mail : [email protected]

Category :- Poetry / Poetry