POETRY

ખારો અજંપો

વિવેક મનહર ટેલર

ઘરોના નળમાં ‘બુડ…બુડ…’ અવાજ
ને ડોલોને ઉપડે રિક્તતાની ખાજ,
સૂના રસ્તાના અવાવરું બિસ્તર પર
એકલ-દોકલ બગાસાં ખાતી સુસ્ત હવા,
નિર્વસ્ત્ર ડાળો પર જામી ગયેલો સન્નાટો,
ફરતા પંખા પરથી ચરકતો સમય
દીવાલોના ગાલ પર ગરમ ચચરાટ બની ચોંટી જાય છે
ને
ત્રસ્ત કો’ ચહેરા પરથી ટપકતો ખારો અજંપો…
ગલીના નાકે
એકાદ રડ્યાખડ્યા જનાવરના મુખમાં
વાગોળાતો સૂર્ય
પછી
પોદળો થઈ પથરાય
અને
ચોમેર

બદબૂ….બદબૂ… બદબૂ…
(19-09-1986)

Category :- Poetry

અંજલિ

ફારુક ઘાંચી ‘બાબુલ’

મારી એ જ આંગળીઓનો કંપ

છતો થઈ ગયો

કે જેને ઝાલીને

ઘુંટાવ્યા’તા

મૂળાક્ષરો ... અંકો ...

ચમચીમાંનું ગંગાજળ ખળભળી ઊઠે

ને એ છલકાઇ ન પડે

એ પ્રયાસમાં

મારી આંખો ઝળઝળી ઊઠે.

મારાં પ્રત્યેક પગલાંને

ટેકવી દીધું હતું જે અડીખમતાએ

એને

સ્પર્શવાના મારા યત્નો

પગલાંઓની પોપડીઓ વખોડીને પહોંચી જાય છે

સંવેદનો સુધી

ગમગીન.

તમારી હયાતી

અને બિનહયાતીની વચ્ચેના અવકાશથી

કોરાયે જાય છે

અસ્તિત્વ.

અંજલિ દઉં શાથી ?

હું ઊભો એમ જ ... સ્થિર

ને છતાં

છે ઝીણો કંપ ભીતર

કંઇક ગુમાવ્યાનો અહેસાસ

ભટકે છે મનમાં

ગગનથી ટપકતાં ફોરાં જેવું

હળવું હળવું તમારું અસ્તિત્વ

ને એમાંથી પ્રસરેલી ભીની ભીની સુવાસ

સંકોરે છે

એ પ્રેમાળ વદન, જાણે

તમે અહીં જ છો

અમારી સાથે જ.

Category :- Poetry