POETRY

ગઝલ

ગુણવંત વૈદ્ય
08-10-2014

િવના માંગ્યે ભરીને ખોબલે જે મોજ આપે છે,

ભલા માણસ, નથી કોઈ કદર જે રોજ આપે છે? 

 

હજારો હાથથી સૌને સરીખો માલ જે દેતો, 

નથી લીટો બન્યો 'જો હોય શાણા તોજ આપે છે.'

 

કસોટી કાં કરે ઓકાત તારી શું ? તપાસી જો.

નકામી વાત છંછેડી નકામો બોજ આપે છે. 

 

મૃતીકા ભીંજવીને જે મથે છે માનવી ઘડવા,

બનાવી 'ડેડ'સમ તું માનવીની ફોજ આપે છે? 

 

પિછાણી હેત જે કરતો  રખોપાં હેતદાતાના, 

બની તે સાધનો સાકાર 'તેની' ખોજ આપે છે. 

e.mail :[email protected]

Category :- Poetry

હાઈકુ

ગુણવંત વૈદ્ય
07-10-2014

1.

મઘમઘતી  
સોડમ, ને ભીતરી 
અહં ગંધાય.

2.

સાતપગલી
નાતો, તૂટે નૈ કાંઈ 
ઊંધા પગલે.

3.

ટૂંકે ત્રાજવે
માપ કાઢે, બિમાર 
કૂપમંડૂક. 

4.

શોધ છોડી દે. 
તું જ થૈ દેખાડ ભૈ
મનુવંશજ. 

5.

મેહુલો ન્હાય  
મરજાદ મુકીને
ખુલ્લે તડકે. 

6.

હેમંતી પ્હોરે 
કૂણે તડકે, આયુ 
ઈચ્છે ઝાકળ. 

7.

અંગ મરોડી
રૂપકડી કુંપળ  
અવતરી જો ! 

8.

મોતી ચમકે 
ઝાકળી પાથરણે
કુણા તડકે. 

9.

ગૂંગળાય છે 
શ્વાસ લેવા, સાગરી 
પેટાળે કણ.

10.

શીશી રમાડે  
પકડાપકડીનો
વિદેશી દાવ. 

11.

ઊનો તડકો  
ભડભડ સળગે
સુક્કી સડકો. 

૧૬-૦૯-૨૦૧૪  

e.mail :[email protected]

Category :- Poetry