POETRY

છું તેવો ને તેવો જ !

અનિલકુમાર પટેલ
13-05-2014

છું તેવો ને તેવો જ !         • અનિલકુમાર પટેલ

જન્મદિવસ ત્રીસમો
   (ગધ્ધાપચીસી પછી − ફક્ત પાંચમો !)
           છું હજુ તો છોરું જ !

ત્રણ દસકા કાલયંત્રમાં
    ઘડીકમાં જ સરી પડ્યાં !
ઊથલપાથલો − ધમાચકડીઅો અનેક,
    અાવીને ચાલી ગઈ − શમી ગઈ !
           છું તેવો ને તેવો જ !
હજુ કેટલાંક ?
    વર્ષો અાવીને સરી જશે !
    રહીશ તેવો ને તેવો જ ?
દેહકિલ્લાના કાંગરાઅો ક્ષણે ક્ષણે ક્ષીણ થશે,
મનગમતો મહેલ રેતીનો ડુંગર થશે.
ત્રસ્ત ને અધીર પ્રવાસી નિજ રસ્તો કાપશે,
મુક્તતાનું પ્રચંડ હાસ્ય અવનિને કંપાવશે !

‘છું તેવો ને તેવો જ !’

Category :- Poetry

િવ-સ્મરણ

પન્ના નાયક
29-04-2014

ડૃાઇવ-વેની બાજુમાં જ

જેપેનીઝ મૅપલ છોડ વાવેલો.
પરાયી ભૂમિમાં
ઊગ્યો, ફૂલ્યો, ફાલ્યો
ને
મોટું વૃક્ષ થયો.
વર્ષો સુધી
દર ઉનાળે
એનાં રતુંબડાં પાંદડાં લહેરાય
અને
મારું હૈયું હરખાય.
એક ભર ઉનાળે
અચાનક
એનાં પાંદડાં
કરમાયાં, સુકાયાં, ખરી પડ્યાં.
દિવસો સુધી
હું
અને
સૂકુંભટ થડ
એકબીજાં સામે મોં વકાસી
જોતાં રહ્યાં.
અંતે
મેં લૅન્ડસ્કેપરને બોલાવ્યો.
એણે
થડ વેડી નાંખ્યું.
જડ કરી ગયેલાં મૂળિયાં ઊતરડી નાંખ્યાં.
મૅપલ વૃક્ષની જગ્યાએ
થઈ ગયો
અાંખના ગોખલા જેવો
મોટો ખાડો.
ખાડો તો ક્યાં સુધી રખાય ?
એટલે પછી
એમાં માટી પૂરી
ઘાસનાં બિયાં વાવ્યાં.
ધીમે ધીમે
ત્યાં
લીલુંછમ ઘાસ ઊગ્યું
ને
ભળી ગયું
અાસપાસના ઘાસની જાજમમાં.
પણ
અાંખને દર ઉનાળે થયા કરે છે
મૅપલ વૃક્ષનું સ્મરણ …

(સૌજન્ય : “કવિલોક”, હેમન્ત વિક્રમ સંવત 2070 : નવેમ્બર-ડિસેમ્બર 2013 : સળંગ અંગ 336 : વર્ષ 56 : અંક : 6

Category :- Poetry