POETRY

લખતા રહો

મુસાફિર પાલનપુરી
31-07-2019

શંખ ફૂંકે છે સમય લખતા રહો.
જો ધબકતું હો હૃદય, લખતા રહો.

લેખિની સાચે જ છે સંજીવની
ખોફ કોનો? કેવો ભય? લખતા રહો.

શીશ ના કોઈ સિકંદરને નેમ -
એ જ સાચો દિગ્વિજ, લખતા રહો.

શબ્દરૂપે ઉર્મિઓનું અવતરણ-
શ્વાસેશ્વાસે સૂર્યોદય, લખતા રહો.

પાણી પાણી તાય પાષણો તમામ
ઝૂમે એકેએક શય, લખતા રહો.

પ્રેમ કેવળ પ્રેમ, બીજું કંઈ નહીં
એજ શાશ્વત વિષય, લખતા રહો.

શબ્દ ખકડાવ્યે કશું વળશે નહીં -
દિલ નિચોવી, દર્દમય, લખતા રહો.

જે મુસાફિર ગેબમાં ગૂંજી રહી-
જાળવીને એ જ લય, લખતા રહો.

શય = ચીજ, વસ્તુ

સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 01 ઑગસ્ટ 2019; પૃ. 19

Category :- Poetry

પીરાણાનો* પહાડ?

રમણીક અગ્રાવત
09-07-2019

 

એ અદ્ભુત અને વિચિત્ર રાત હતી.
એ રાતે આખા શહેરને એક સરખું સપનું આવ્યું.
આખેઆખું શહેર જાણે એક વ્યક્તિ હોય એમ
એક જ સ્વપ્ન જોતું હતું.
સપનામાં કંઈ દેખાતું નહોતું ...
બસ ન કરો મૂંઝારો ... મૂંઝારો ... મૂંઝારો ...
ધૂળધુમાડા અને ગંધનો દબદબો.
જાણે ગરુડપુરાણમાંથી નીકળેલું રૌરવ નરક
સમગ્ર શહેરને ભરડો લઈ ચૂક્યું હતું.
ઊંઘમાં પગની નસો જકડાઈ જાય
ને કોઈ માણસ ચીસ પાડી સફાળો જાગી જાય એમ
આખું શહેર કરાંજતું હતું.
એ ભયાનક સપનું કેટલું લાંબું ને કેટલું ઊંડું હતું,
એની કોઈને ખબર ન પડી.

સવારે સૌ જાગ્યાં ત્યારે
શહેર વચ્ચોવચ્ચ ધીખતો જોયો
કચરાનો ઊંચો ઊંચો પહાડ.

* અમદાવાદ પાસે એકઠો થયેલો કચરાનો પહાડ.

૭, મુક્તાનંદ સોસાયટી, નર્મદાનગર, જિલ્લો ભરૂચ

સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 01 જુલાઈ 2019; પૃ. 09

Category :- Poetry