POETRY

પુનરાવર્તન

ભાનુશંકર ઓધવજી વ્યાસ
22-04-2014

ત્યજી તને દૂરસુદૂર આદર્યાં
પ્રસ્થાન, અબ્ધિ પર કૈં દિનો વસ્યાં
ચૂમી કિનારા અમ માતૃભૂમિના
પ્રણામ કીધા સહુ આત્મીયોને
ને ત્યારથી અંતર તો દળાતાં;

યથા લિયે અજગર ચૂડમાં જીવો
તથૈવ ઘેરાં સ્મરણો સમેટીને
કાયા ભીડે આ વટવૃક્ષ આશરે.
ઉત્તુંગ વૃક્ષો, કલનાદ નિર્ઝરો
પુષ્પો મધુરાં નિજ ગંધ ઢોળતાં,
ને પક્ષીઓના કુલ આભ આંબતાં
છેડી રહે પ્રકૃતિ રાગરાગિણી !

હર્યાંભર્યાં ખેતર ! કોશ ખેંચતાં,
ત્યાં વાવણી કે લણણી કરંતાં
ભોળાં જનોનાં મુખથી સ્રવંતી
આશાવરી, ભૈરવી, પૂર્વી, કાફી ક્યાં ?

હ્યાં આ રહ્યો નિષ્ઠુરનો નિનાદ,
દાસત્વનો પીડિત ઘોષ દુર્ભગ,
સ્વાતંત્ર્યને આવરતાં સુદુષ્કર
ભંડારતાં બાદલ દ્વંદ્વથી નભ !
ઉલ્લાસ જે અંતરનો ગુમાવ્યો
ક્યાંથી પુન: પ્રાપ્ત થઈ શકે ને
પ્રલંબ યાત્રા: થઈ શ્રાંત જિંદગી
પ્રયાણ પાછાં કદી સંભવી શકે?

16-10-’68

ભાનુશંકર ઓધવજી વ્યાસ (5-10-1924 થી 12-1-1987 ). સૌરાષ્ટ્રના વાંકાનેરમાં જન્મ. મુંબઈ અને પૂનામાં ઉચ્ચ શિક્ષણ. 1955થી 1972 યુગાન્ડા. 1972માં ઈદી અમીન દ્વારા હકાલપટ્ટી પામી જીવનના અંત સુધી બ્રિટનના લેસ્ટર મુકામે. આફ્રિકન - બ્રિટિશ ગુજરાતી ડાયસ્પોરાના મહત્ત્વના આદ્યસર્જકોમાંના એક.

સૌજન્ય: "ડાયસ્પોરા સારસ્વત: ભાનુશંકર ઓધવજી વ્યાસ", સં. : બળવંત જાની, પાર્શ્વ પ્રકાશન, પૃષ્ઠ: 281

Category :- Poetry

કહાણી કહું કૈયા (બાળગીત)

ગિજુભાઈ બધેકા
18-04-2014

કહાણી કહું કૈયા,


સાંભળ મારા છૈયા;


છૈયે માંડ્યું હાટ,


ત્યાંથી નીકળ્યો ભાટ;

ભાટ ખોદાવે કૂઈ


ત્યાંથી નીકળ્યો સૂઈ;

સૂઈ સંચાવે દોરો,


ત્યાંથી નીકળ્યો વોરો;


વોરો ખાય દાળિયા,


કાઢે એટલા કાળિયા;


કાળિયા મેં વાડ્યે નાખ્યા,


વાડ્યે મને વેલો આપ્યો;


વેલો મેં ગાયને નાખ્યો,


ગાયે મને દૂધ આપ્યું;


દૂધ મેં મોરને પાયું


મોરે મને પીંછી આપી;


પીંછી મેં પાદશાહને આપી,


પાદશાહે મને ઘોડો આપ્યો;

ઘોડો મેં બાવળિયે બાંધ્યો,


બાવળે મને શૂળ આપી;


શૂળ મેં ટીંબે ખોસી,


ટીંબે મને માટી આપી;


માટી મેં કુંભારને આપી,


કુંભારે મને ઘડૂલો આપ્યો;


ઘડૂલો મેં માળીને આપ્યો,


માળીએ મને ફૂલ આપ્યાં;


ફૂલ મેં મા’દેવને ચડાવ્યાં,


મા’દેવે મને લાડવા આપ્યા.

એ લાડવા મેં, ભાઈએ, બહેને અને બાએ ખાધા. એક લાડવો વધ્યો તે કાકા માટે રાખ્યો હતો, તે કાળિયો કૂતરો આવીને ખાઈ ગયો !

Category :- Poetry