POETRY

નિરખને ગગનમાં

નરસિંહ મહેતા
08-01.2013

નિરખને ગગનમાં કોણ ઘૂમી રહ્યો

'તે જ હું', 'તે જ હું', શબ્દ બોલે;
શ્યામના ચરણમાં ઇચ્છું છું મરણ,
અહીંયા કો નથી કૃષ્ણ તોલે.

શ્યામ-શોભા ઘણી, બુદ્ધિ નવ શકે કળી,
અનંત ઓચ્છવમાં પંથ ભૂલી;
જડ ને ચૈતન્ય રસ કરી જાણવો
પકડી પ્રેમે સંજીવન-મૂળી.

ઝળહળ જ્યોત ઉદ્યોગ રવિ કોટમાં,
હેમની કોર જ્યાં નીસરે તોલે;
સચ્ચિદાનંદ આનંદ-ક્રીડા કરે,
સોનાના પારણા માંહી ઝૂલે.

બત્તી વિણ, તેલ વિણ, સૂત્ર વિણ જો વળી,
અચળ ઝળકે સદા વિમળ દીવો;
નેત્ર વિણ નિરખવો, રૂપ વિણ પરખવો,
વણ જિહ્વાએ રસ સરસ પીવો.

અકળ અવિનાશી એ, નવ જાયે કળ્યો,
અરધ-ઊરધની મધ્યે મહાલે;
નરસૈંયાચો સ્વામી સકળ વ્યાપી રહ્યો,
પ્રેમના તંતમાં સંત ઝાલે.

Category :- Poetry

માળો ચૂંથાણો

ઇન્દુલાલ ગાંધી
07-01-2013

એ જી મારો ચકલાંનો માળો ચૂંથાણો,

વડવાયું કોણે વીંખિયું હો જી?

એ જી મારો મીઠો મેરામણ ઉલેચાણો,

માછલિયું કયાં જઈ નાખિયું હો જી?

વા’લાના વાવાડ નહોતા

સાથીના સગડ નહોતા

પાને પાને દવ પથરાણો રે

વડવાયું કોણે વીંખિયું હો જી?

આંખ્યુંની એંધાણી નહોતી,

પ્રીત્યુંયે બંધાણી નહોતી

અંતરનો તૂટ્યો તાણોવાણો રે

વડવાયું કોણે વીંખિયું હો જી?

સોણાંયે સૂકાણાં મારાં,

ભાણાં ભરખાણાં મારાં

પાંખે પાંખે તીર પરોવાણાં રે

વડવાયું કોણે વીંખિયું હોજી?

(1947માં દેશના ભાગલા પડ્યા ત્યારે કરાંચી છોડી મોરબી પાછા આવતી વખતે લખાયેલું, તેમ કહેવાય છે.)

Category :- Poetry