POETRY

ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના;
ઘરમાં સૂતી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના.
ગામને પાદર ઘૂઘરા વાગે,
ઊંઘમાંથી મારાં સપનાં જાગે,
સપનાં રે લોલ વ્હાલમનાં.
ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના.
કાલ તો હવે વડલાડાળે ઝૂલશું લોલ,
કાલ તો હવે મોરલા સાથે કૂદશું લોલ,
ઝૂલતાં ઝોકો લાગશે મને,
કૂદતાં કાંટો વાગશે મને,
વાગશે રે બોલ વ્હાલમના.
ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના.
આજની જુદાઇ ગોફણ ઘાલી વીંઝશું લોલ,
વાડને વેલે વાલોળપાપડી વીણશું લોલ.
વીંઝતાં પવન અડશે મને,
વીણતાં ગવન નડશે મને,
નડશે રે બોલ વ્હાલમના.
ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના;
ઘરમાં સૂતી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના.

http://tahuko.com/?p=386&cpage=2#comment-80479

Category :- Poetry

જીવો અને જીવવા દ્યો !

કરસનદાસ માણેક
24-07-2013

નાની શી હોડલીની લલિત ગતિ રૂંધે લંગરો જંગી જેમ;

ખેંચાયે જેમ ભારી દીપકવજનથી પૃથ્વી પ્રત્યે પતંગો;

ઓચિંતા ને અકાળે અચિર જીવી ખરી જેમ કાળે શમાય

ચિંતાની ઝેરી ફૂંકે સ્વપ્નરુચિર આદર્શ કેરા તરંગો;

વૃત્તિ ગંભીર અંતર્મુખ,હરિણસમા ઉરના તરવરાટો

દાબી, પીડી, રીબાવી, રણભૂમિ કરી દે આત્મ લીલાંગનાનો;

નાની શી બંસરીમાં હઠ કરી કવિ કોઈ મહાકાવ્ય ઠાંસી

બંસીની, કાવ્યની ને નિજ જીવનનીયે વ્યર્થ વ્હોરે ખુવારી !

 

તેવી ભાસે મને કદીક જીવન સાર્થક્યની સર્વ વાતો:

ડાહી ડાહી સલાહો મથી મથી ગ્રહવા વિશ્વના સૌ પદાર્થો !

ધર્મોની ધાંધલો ને અરથ અવરથા, કીચ્ચડો કામના યે,

પોલી લાગે મને તો-મર સહુ સ્તવતા-મોક્ષની નામના યે !

 

શાના ઉદ્દેશ, શાની ફરજ ? સરજી સૌ આપદા અર્થહીણી;

જીવો અને જીવવા દ્યો મરણ લગણ આ જિંદગી ચાર દિ’ની !

 

Category :- Poetry