POETRY

રણ મહીં

કરસનદાસ લુહાર
16-12-2018

ચાલ, બસ એવું કશું કરીએ હવે,
આપણે આપણામાં વિસ્તરીએ હવે.

હેડકી એને ય હો આવી રહી;
કોઈ ભૂલ્યા જણને સાંભરીએ હવે.

વૃક્ષ કેરી સાવ સૂકી ડાળ પર
પર્ણ લીલું થઈને ફરફરીએ હવે.

ભીતરી રણને સતત ભૂલી જવા
ઘાસિયા મેદાનમાં ફરીએ હવે.

વૃક્ષતા પામ્યા પછીની છે ફરજ,
રણ મહીં લીલાશ પાથરીએ હવે!

આ ધરાની સાવ કોરી આંખમાં
શ્રાવણી આકાશ ચીતરીએ હવે!

મહુવા, જિ. ભાવનગર

સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 16 ડિસેમ્બર 2018; પૃ. 09

Category :- Poetry

નોંધ તું

બારીન મહેતા
16-12-2018

ક્યાંક તણખા, ક્યાંક ભડકા થાય છે,
શી ખબર કેવી હવા અહીં વાય છે.
દૂરથી એ સૂર શું-શું લાવતા ?
કાં અહીં ઓળખ બધી બદલાય છે ?
ગામ, ખેતર, કોસ, કૂવા - આટલું
આગને વેશે બધે ફેલાય છે.
ચાલ મેલી આ કડાકૂટ ગોંદરે,
ઈંટ, પથ્થર ને ચૂનો પણ જાય છે.
ત્યાં હવે કોઈ સલામત ક્યાં રહ્યું?
ક્ષણેક્ષણે આઝાદ મન હોમાય છે!
રક્ત જો આ માર્ગ પર વ્હેતું દીસે,
ચાલ તું, પગલાં બધાં રંગાય છે.
પાગલો ભેળા થયાના છે ખબર,
કોણ જાણે ક્રાંતિગીતો ગાય છે.
દોસ્ત, ઝાઝી ના ગતાગમ જો પડે,
નોંધ તું, દરિયો હવે ઊભરાય છે.

સૌજન્ય : “નિરીક્ષક”, 16 ડિસેમ્બર 2018; પૃ. 07

Category :- Poetry